Detektyw Wróbel i struty dziób

Kiedy byłam dzieckiem, często chodziłam z babcią nad staw karmić kaczki. W tygodniu, bo w weekend karmiących było tyle, że trudno było dotrzeć nad brzeg. Za to kaczki, tłuściutkie, ścigały się z łabędziami o kolejne kawałki suchego chleba. Teraz, wiele lat później, wiem, że chleb jest nieodpowiednim pokarmem dla ptaków, ale wciąż widzę kolejne pokolenia dokarmiaczy. Potrzeba więcej świadomości, jak niekorzystnie ludzkie jedzenie wpływa na ptaki, a najlepiej edukować od małego. I tu w glorii wkraczają Tomasz Samojlik i Adam Wajrak ze swoim Detektywem wróblem i strutym dziobem. Kto czytał pierwszy komiks o Detektywie Wróblu, ten wie dokładnie, czego się spodziewać, a kto nie czytał, niech się nie waha, bo obie części można czytać niezależnie. Oba są równie atrakcyjne i oba uczą przez zabawę. I to uczą tak, że i dorośli się sporo dowiedzą. Tak jak pierwszy komiks koncentrował się na prezentacji gatunków miejskich ptaków i tym, jakim zagrożeniem dla nich są szklane gładkie powierzchnie, tak fabuła tego tomu koncentruje się na śmieciowym jedzeniu. Ptasi bohaterowie odkrywają, jak resztki po ludzkich posiłkach działają uzależniająco, a także jak bardzo jest ono szkodliwe. Wszystko to zamknięte jest w dynamicznych, świetnie narysowanych kadrach i wciągającej, doprawionej sporą dawką humoru fabule. Pomiędzy kolejnymi rozdziałami komiksu znajdziemy rozdziały stricte popularnonaukowe, uzupełniające o fachową, ale przystępnie podaną wiedzę to, o czym czytamy. Świetnie wzmacnia to przekaz i wydźwięk całości. Bo choć to historia wykreowana, wyraźnie widać, że dobrze oddaje zwyczaje i zachowania ptaków miejskich. A do tego kipi od humoru - inteligentnego, ale i czytelnego dla odbiorców w każdym wieku, przy którym zaśmiewaliśmy się oboje z Wojtkiem. Detektyw wróbel to doskonały komiks, łączący w sobie informacje naukowe i kapitalną rozrywkę. Przystępnie podana wiedza, wprowadzona zarówno w tekstach stricte informacyjnych obok komiksowej fabuły sprawia, że nauka staje się świetną zabawą - i to dla całej rodziny. Komiks będzie atrakcyjną pozycją i dla przedszkolaka (choć czytanie dziecku komiksu nie jest najłatwiejsze i lepiej, gdy będzie ono samowystarczające w tej kwestii),i dla wczesnoszkolniaka, i dla znacznie starszego odbiorcy. Bo założę się, że większość z was znajdzie tu rzeczy, o których nie miało pojęcia, a po lekturze uważniej zacznie przyglądać się otoczeniu. A jednocześnie, zdobywając i pogłębiając wiedzę, z szeroko otwartymi ze zdumienia oczami, będziecie w czasie lektury pękać ze śmiechu.