Descender. Blaszane Gwiazdy

Tym razem Lemire wziął na warsztat roboty. Jak wyszło? Na pewno bardziej rozrywkowo niż zazwyczaj. Całość czyta się bardzo dobrze, ale też w mojej opinii jest to komiks o mniejszym ciężarze gatunkowym niż inne dzieła Kanadyjczyka. Na tę chwilę, po pierwszym tomie zbiorczym, "Descendera" można by było określić jako coś w rodzaju bardziej akcyjnego Asimova. Mnie taki stan rzeczy odpowiada, chociaż czuję zarazem lekkie rozczarowanie faktem, że Lemire nie poszedł w bardziej filozoficzne lub nostalgiczne rejony (wszak z tych jest najbardziej znany). Ale kto wie, może na takowe znajdzie się miejsce w kolejnych tomach? Na pewno to sprawdzę, bo że będę kontynuował lekturę tej serii jest rzeczą pewną.