Deadpool: Łowca dusz

6/10 – DOBRA W przeszłości Deadpool miał już do czynienia z demonem zwanym Vetis, sprawiając, że ten na bardzo długi czas trafił z powrotem do piekła. Teraz Vetis powraca, zlecając Wade’owi zadanie zabicie czworga osób, które wcześniej zawarły pakt z diabłem. Ich śmierć pozwoli demonowi pozyskać potępione dusze, dzięki którym zdobędzie on wielką moc. Wykonując to zadanie Deadpool spotka na swojej drodze innych bohaterów: Spider-Mana, Daredevila oraz Jessicę Jones. Nie wszyscy będą rozumieli motywacje Wade’a i pochwalali jego metody. Moim zdaniem niniejszy komiks jest przynajmniej o klasę lepszy od swojego poprzednika. Po pierwsze i co najbardziej istotne dla tej serii, jest to dzieło zdecydowanie bardziej zabawne. Autorom wreszcie udało się przemycić na karty komiksu kilka śmiesznych żartów, w tym również tych nieco bardziej pikantnych. Po drugie „Łowca dusz” jest lepszy scenariuszowo. Historia z poprzedniego tomu opowiadająca o polowaniu na martwych prezydentów była zwyczajnie nudna, tym razem para scenarzystów Brian Posehn – Gerry Duggan wykazała się nie tylko lepszym poczuciem humoru, ale również zmysłem do tworzenia wciągającej fabuły. Ta oczywiście nadal jest mocno pokręcona i utrzymana w bardzo luźnej komediowej konwencji, ale takie jest przecież założenie tej serii. Po trzecie warstwa graficzna też prezentuje się troszeczkę lepiej. Co prawda ani Scott Koblish ani Mike Hawthorne geniuszami rysunku nie są, ale w porównaniu z niezbyt cenionym przeze mnie Tonym Moore’em wypadają zdecydowanie bardziej korzystnie. Szczególnie warto zwrócić uwagę na prace Koblisha (kreska stylizowana na oldskulową),mające sugerować, że rysowana przez niego historia stworzona została w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Fajny pomysł i dobre wykonanie. Interesującym dodatkiem do tego komiksu jest również zamykający go krótki tekst autorstwa Oskara Rogowskiego, przedstawiający genezę postaci Deadpoola. Szczególnie dla czytelników rozpoczynających swoją przygodę z tym bohaterem może on stanowić ciekawe uzupełnienie. Mam nadzieję, że skok jakościowy jaki został wykonany między pierwszym a drugim tomem Deadpoola oznacza, że seria ta będzie teraz rozwijać się tylko ku lepszemu. Ponoć w kolejnych odcinkach scenarzyści będą próbowali mocniej zagłębić się w pokręconą psychikę Wade’a. Jestem bardzo ciekawy co z tego wyniknie. W przeciwieństwie do pierwszego tomu serii, ten jestem w stanie polecić szerszemu gronu czytelników. Myślę, że można się przy nim nieźle bawić.