Dawno temu i nieprawda

Przeczytałem już wiele książek Gołkowskiego. W większości były bardzo dobre i bawiłem się przy nich wyśmienicie. Ciekawy byłem jak wypadła współpraca z Maciejem Głowackim, to moje pierwsze spotkanie z jego twórczością. Muszę przyznać, że spotkał mnie spory zawód, wyszło przeciętnie. Plusy: + intrygowało, Elfy, Trolle, Krasnoludy przeniesione do współczesnej Warszawy; + jak poradzą sobie w świecie, gdy cała magia ich ras zniknęła nieodwołalnie; + jedyną szansą na przetrwanie jest połączenie sił nie zważając na różnice; + sporo humorystycznych nawiązań politycznych do aktualnej sytuacji w kraju; + dobre przedstawienie poszczególnych ras i ich stosunków z ludźmi; + czasami prosty relaks i trochę zabawy wskazane jest po ciężkim dniu; + czy tak naprawdę jesteśmy tolerancyjni, szanujemy przekonania innych; + czy nie kierujemy się stereotypami, a innym chcemy narzucić własne idee; + ostatnie rozdziały trochę wynagrodziły nudę początkowych, ale to za mało. Minusy: - wykreowani bohaterowie jacyś tacy bez wyrazu, nie wywołujący emocji; - początek strasznie mnie nużył, momentami chciałem przerwać czytanie; - trybuna „Żyleta” w Łodzi, z tego chociaż się uśmiałem. Ogółem książka dobra, ale liczyłem na więcej.