Czy nowicjusz prawdziwie szuka Boga? Duchowość benedyktyńska od podstaw

„Czy [nowicjusz] prawdziwie szuka Boga” to słowa św. Benedykta z Reguły (RB 58,7) opisujące, na co ma zawracać uwagę starszy mnich opiekujący się kandydatami do stanu mniszego. W rozdziale Reguły mówiącym o zasadach przyjmowania nowych osób do klasztoru podane są kryteria, które mają pomóc rozeznać, czy dana osoba ma powołanie mnisze. Pierwszym z nich jest umiejętność poszukiwania Boga. Prawdziwy mnich ma tylko jedno pragnienie – wyrzec się siebie i iść za Chrystusem. Iść za Nim wszędzie, bo pragnie się tylko Jego. Dlatego pierwsi mnisi wychodzili na pustynię, dzięki czemu oddalali się od wszystkiego, żeby móc znaleźć Boga. Pragnienie Go to największe i jedyne pragnienie mnicha. Pustynia zaś miała sprawić, że będzie żył z Bogiem sam na sam. Człowiek zostaje mnichem nie dla siebie, ale dla Boga, a pośrednio też dla Kościoła. O osobie żyjącej życiem monastycznym mówi się, że jest kimś, kto szuka Boga. Każdy chrześcijanin jest do tego wezwany, ale mnich uczynił z tego styl życia. Jeśli wybiera taki sposób przeżywania doczesności także dla Kościoła, to oznacza, że wspólnota monastyczna również jest miejscem, gdzie może spotkać Boga. Święty Benedykt uważał cenobitów, czyli żyjących we wspólnocie, za najdzielniejszy rodzaj mnichów (zob. RB 1,13). Duchowość benedyktyńska zasadza się na szukaniu Boga we wspólnocie, „pod regułą i opatem” (RB 1,2),jak powie św. Benedykt. Mnich, który zgodnie z nią żyje, realizuje swoje życie w określonym klasztorze i tamtejszej wspólnocie bratniej. Słusznie porównuje się ją do rodziny, z racji ślubów, które mnisi składają, i jest ona przestrzenią, w której benedyktyn prawdziwie szuka Boga. Niniejsza pozycja jest zbiorem artykułów mnichów tynieckich z lat osiemdziesiątych, wydanych w tzw. serii z mniszkiem, obecnie już nieistniejącej. Tom 1 składa się z tekstów poświęconych duchowości benedyktyńskiej. Tom 2 będzie poświęcony ślubom mniszym. Artykuły tutaj zawarte ukazują istotne elementy powołania monastycznego a zarazem są świadectwem starszych braci, którzy żyli przed nami. Śmiało można powiedzieć, że to tradycja naszych ojców. W życiu mniszym była ona w wielkim poszanowaniu i uchodziła za wzór postępowania. Mamy nadzieję, że książka ta będzie nie tylko pomocą w rozeznaniu powołania, ale również przybliży wszystkim duchowość benedyktyńską / Brunon Koniecko OSB