Cztery liście koniczyny

To było moje pierwsze spotkanie z książką Weroniki Tomali i na pewno nie ostatnie. Na okładce tej książki napisano, że jest to Nicholas Sparks w kobiecej wersji. Niestety z tym stwierdzeniem trudno mi się zgodzić, gdyż przeczytałam ostatnią książkę tego autora i trudno ją w jakikolwiek sposób porównać do tej opowieści. Główną bohaterką jest Judyta - pielęgniarka pracująca w sopockiej klinice na oddziale onkologicznym. Pewnego dnia w biblioteczce umieszczonej w drzewie przy plaży znajduje pamiętnik. Z pierwszych jego stron dowiaduje się, że jest on przeznaczony dla chłopaka dziewczyny, która go napisała. W ten sposób Judyta poznaje Mateusza. Mieszkający w Poznaniu chłopak nie może otrząsnąć się po odejściu swojej dziewczyny i zaszywa się w domku w lesie. Wcale nie jest zachwycony, gdy do jego drzewo puka dziewczyna z pamiętnikiem w dłoni. Dopiero po jego przeczytaniu dowiaduje się, że ukochana zachorowała na raka i to było przyczyną zerwania znajomości. Mateusz postanawia poznać dalsze losy swojej dziewczyny a w dochodzeniu do prawdy pomaga mu Judyta. Czy ich poszukiwania zakończą się sukcesem? Co stało się z właścicielką pamiętniczka, czy jeszcze żyje? Ta książka najzwyczajniej mnie urzekła i porwała. Opisana historia nie jest prosta i banalna, lecz coś w sobie ma, że chce się ją czytać i czytać. Dla takich historii warto zarwać jedną noc. Podoba mi się styl pisarski i sposób przedstawienia opowieści przez autorkę. Książka jest dość smutna, gdyż jest o chorobie, samotności, porzuceniu, przez co porusza czytelnika do głębi i wywołuje mnóstwo emocji. Na pewno poszukam wcześniejszych książek autorki, a tą pozycję polecam.