Czternaście nocy

Bardzo ciekawa i przede wszystkim bardzo dobra książka. Jako ciekawostka to, że w projekcie tej książki brało udział 36 pisarzy i scenarzystów w tym wielu bardzo popularnych. Skoordynowanie tak różnych stylów i gatunków literackich, w jakich specjalizują się autorzy niniejszej pozycji, było nie lada zadaniem. Celem projektu było uzyskanie efektu nieśmiertelnego Dekamerona — Boccaccia. Muszę przyznać, że z próby tej mistrzom udało się świetnie wywiązać. Zamiast dekady opowieści mamy dwa tygodnie, bo w odróżnieniu od XIV wiecznej ucieczki z Florencji, w czasie lockdownu covidowego na tak czas nas zamykano. Bohaterowie uciekający z Florencji przed dżumą, zastąpieni zostali mieszkańcami NY, którzy nie mieli możliwości uciec. W ciągu czternastu dni spotykają się na dachu wieżowca, w którym przyszło im przebywać w czasie izolacji i podobnie jak u Boccaccia opowiadają sobie różne historie, aby w jakiś sposób umilić sobie czas zamknięcia. Opowiadania są różne tak jak opowiadania różnych przypadkowych osób, których zamknięto by w odizolowanym pomieszczeniu. Opowieści są wesołe i smutne, dramatyczne i frywolne. Do ciekawszych należało opowiadanie jednej z osób właśnie o Dekameronie. Czytałem z zaciekawieniem, a ostatni rozdział wręcz wgniótł mnie w fotel. Bardzo polecam, można przy książce podbawić się w poszukiwanie fragmentów, które były napisane np. przez Margaret Atwood, Johna Grishama, Celeste Ng i wielu innych, tak różnorodnych, że chyba każdy znajdzie tu swojego autora. Polecam