Człowiek w bandażach

"Człowiek w bandażach" to ścisła kontynuacja powieści "Pan Strach". Bez zapoznania się z pierwszym tomem ciężko by było zrozumieć fabułę, nastroje bohaterów, motywację sprawcy. Z tego też powodu nie będę opisywać wydarzeń, które działy się w tej części, w rok po zakończeniu tych z poprzedniego tomu. To, o czym chcę wspomnieć na początku, to zauważalny progres autorki. "Panem Strachem" zadebiutowała na gruncie thrillera i znalazły się w nim mało znaczące, ale jednak, niedoskonałości. Tym razem pozbyła się swoich słabych punktów, a mocne jeszcze utwierdziła. Przede wszystkim dotyczy to budowania, utrzymania i pogłębiania uczucia niepokoju w czytelniku, które jest niezwykle ważne w tym gatunku. Narracja jest podzielona na kilka perspektyw. Prócz dobrze już znanych Amelii Mattson , Antona Kiercha, Michaela Nighta, Ricardo Rossiego, autorka oddaje głos uczącemu się do sesji Billy'emu Say­ersowi. Do końca nie wiadomo, jaki ta postać będzie miała wpływ na fabułę oraz w jakich ramach czasowych jest zawarta. Również w szeregach śledczych nastąpiła częściowa rotacja. Niektórzy zniknęli z pola widzenia, część wyłania się sporadycznie, inni, jak porucznik Roman Stark, nadal należą do grupy prowadzącej śledztwo, a także pokazały się nowe portrety. Wszyscy bohaterowie mają nadany indywidualny, acz spójny charakter. Choć wiele pozostaje w sferze domysłów, nie miałam wrażenia zbyt pobieżnego przybliżenia rysów psychologicznych. Intryga nie była bardzo zawiła, ale przystępny, lekki styl pisarski i ciągłe utrzymanie niepokoju, nie pozwalają oderwać się od książki. Finał sugeruje kontynuację, na co czekam z niecierpliwością.