Człowiek o twardym karku. Historia księdza Romualda Jakuba Wekslera-Waszkinela

Książka Dariusza Rosiaka to obiektywnie pokazany portret księdza Romualda Wekslera-Waszkinela, duchownego kontrowersyjnego, o poglądach niezbyt wygodnych dla katolickiego Kościoła. Reporter przedstawia swojego bohatera jako postać tragiczną, rozdartą wewnętrznie z powodu pochodzenia - uratowany od Holokaustu w niemowlęctwie jako żydowskie dziecko, Romuald Waszkinel poznał swoje korzenie dopiero w dorosłym życiu, gdy był już katolickim księdzem. Wydawać by się mogło, że ten paradoks historii to po prostu interesująca opowieść z wojną w tle, opowieść, jakich wiele. Jednak w przypadku tego człowieka, jego przeszłość położyła się cieniem na całym bieżącym i przyszłym życiu, doprowadzając i do wewnętrznego konfliktu, i do bolesnych konfliktów z otoczeniem. Bycie jednocześnie Żydem i Polakiem nie byłoby niczym dziwnym. Jednak bycie Żydem i chrześcijaninem, w dodatku katolickim księdzem, wyklucza się, zwłaszcza z punktu widzenia judaizmu. Bohater reportażu wciąż stoi na rozdrożu. Co więcej, z upływem czasu jego rozdarcie pogłębia się. Autor nie tylko opisuje niecodzienne losy Waszkinela, powołując się na różne źródła. Przede wszystkim obiektywnie pokazuje obie strony medalu, oddając głos i swojemu bohaterowi, i ludziom, z którymi wszedł on w konflikt (dotyczy to zwłaszcza relacji z władzami KUL-u oraz z zakonnicą, która odkryła, kim są jego rodzice). Czasem mamy tu słowo przeciw słowu. Dariusz Rosiak nie kładzie na szali własnej oceny. Czytelnik musi to zrobić sam, jednak nie jest to łatwe. Bohater reportażu jest człowiekiem z krwi i kości, pełnym sprzeczności i wad, których się nie wypiera. Co więcej, przyznaje się do błędów, z których szczególnie poruszające są butne decyzje z pierwszych lat kapłaństwa (to na przykład odmówienie pewnemu mężczyźnie spowiedzi czy odmówienie udzielenia komunii upośledzonemu chłopcu). Jaki naprawdę jest ksiądz Waszkinel? Nie znajdziemy w reportażu jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Sami musimy spróbować ją znaleźć. Albo i nie szukać jej, przyjmując, że książka to po prostu ciekawa, intrygująca opowieść o niecodziennym życiu duchownego, a także przyczynek do wielu refleksji na temat człowieczeństwa, religii, tolerancji, szukania swojego miejsca w świecie, trudnej sztuki współistnienia z innymi ludźmi, zwłaszcza jeśli różnią się od nas pod różnymi względami.