Człowiek, który zrozumiał naturę. Nowy świat Alexandra von Humboldta

Cóż przyznać muszę, iż był taki czas, kiedy myślałem że "Steve Jobs" Waltera Isaacsona to najlepiej napisana biografia ever... Książka ta postawiła poprzeczkę tak wysoko, że każdy kolejny przeczytany "życiorys" wyglądał przy niej jak dziecinna próba pozbierania do kupy faktów i dat. Było tak, aż do teraz... "Człowiek, który zrozumiał naturę" to książka która po prostu sama się czyta. Humboldt narysowany jest w niej tak żywo, tak sympatycznie, tak realnie że po lekturze czuję się tak, jak gdybym znał Go osobiście. To nie jest typowa "laurka", nie jest to również pean na piedestale ku czci. Autorka posługując się chyba jakimś szóstym zmysłem, na tych 544 stronach zawarła istotę życia naturalisty i podróżnika. Z głębokim zrozumieniem i empatią opisała jego pasje, marzenia, rozterki i wreszcie przyjaźnie, tak męskie przyjaźnie Humboldta, które w jego epoce dały początek wielu niesmacznym plotkom. Alexander był zagorzałym republikaninem i krytykiem kolonializmu, co w ówczesnych Niemczech nie było najlepiej postrzegane. Jego poglądy zainspirowały młodego kreola, niejakiego Simóna Bolívara do rozróby w południowoamerykańskich koloniach korony hiszpańskiej, co w efekcie doprowadziło do ich wyzwolenia. Inspirował Napoleona Bonaparte cesarza francuzów, korespondował z Thomasem Jeffersonem prezydentem USA i strofował go za posiadanie niewolników! Przyjaźnił się z Johannem Wolfgangiem von Goethe i został mentorem Charlesa Darwina... normalnie człowiek instytucja. Ta książka to nieomal wzorcowa biografia, wspaniały przykład na to jak należy pisać tego typu literaturę! Oczywiście zawiera mnóstwo faktów, wspomnień, cytatów i dat, ale podane jest to wszystko w taki sposób, że dzięki niej, zacząłem rozglądać się za biografiami intensywniej :) Serdecznie polecam.