Czerwony Tybet. Komunizm w Krainie Śniegu

"Czerwony Tybet"to doskonały reportaż Roberta Stefanickiego,który relacjonuje czytelnikowi podróż po zielonych dolinach,przez zmienny nieprzewidywalny krajobraz,po opisy niesamowitych spotkań z mnichami ale przede wszystkim to relacja o kraju Buddy i życiu Dalajlamy,który wszędzie widzi dobro. Książka ta, to nie tylko historia Tybetu ale również i Chin ,i Indii,które współistnieją w trudnych losach narodu Tybetańczyków. Współistnieją na różnych zasadach. Jedni – ciemiężą, drudzy – współczują. Kto jest kim – wiadomo. Robert Stefanicki w Tybecie był trzy razy w 2001r,2006 i 2013.Opisuje te wyjazdy chronologicznie by czytelnik mógł zobaczyć zmiany jakie zaszły w Tybecie.Ostatni wyjazd ( w Lhasie) sprawił,że nie mógł poznać tego miasta.Ta zmiana jednak dotyczy tego w jak szybki sposób zanika kultura tybetańska.Jak bowiem wytłumaczyć to,że miasto ,które kiedyś było siedziba Dalajlamy,obecnie znajduje się dzielnica tybetańska.Tu jasno widać jak kultura tybetańska jest systematycznie wypierana przez chińską, jednak wizja uciśnionego narodu walczącego o wolność i niepodległość jest bardzo daleka od rzeczywistości.Tym reportażem autor łamie stereotypy dotyczące Tybetu i uzmysławia nam, jak niewiele wiemy o narodzie, który od ponad 60 lat toczy beznadziejną walkę o niepodległość. Jest to niełatwa lektura,gdyż czasami jest tragiczna i przygnębiająca ale i trudna w odbiorze.Autor bowiem wprowadza bardzo dużo wątków, które nie zawsze są ze sobą połączone, przeskakuje z jednego tematu w drugi, a każdy rozdział to osobna opowieść.Ale w takim przekazie widać jak trudną pracę wykonał Robert Stefanicki by powstał rzetelny przekaz ,który jest godny podziwu.To książka,którą nie przeczyta się w jeden dzień ,trzeba nad nią się skupić ale gdy dotrzemy do końca otrzymamy zupełnie inny obraz Tybetu niż ten,którym karmią nas media.