Czereśnie będą dziczeć

Już po kilku stronach czytania książki Marioli Kruszewskiej zapragnąłem „rozwlec” w czasie jej czytanie i dawkować ją sobie bowiem jasne było, że trafiłem na naprawdę znakomitą literaturę. Z rozwlekania nic nie wyszło bowiem nie wiadomo kiedy i pochłonąłem „Czereśnie będą dziczeć” w dwie godziny. O tej książce śmiało można stwierdzić „mała wielka książka” bo na pozór zwyczajny zbiór opowiadań okazał się jedną z najbardziej zaskakujących lektur ostatnich lat. Ów zbiór opowiadań to historie przeplatające się ze sobą w różny sposób, czasem zaskakujący, czasem niespodziewany, czasem oczywisty. Historie ludzi w różnych sytuacjach, miejscach, wydarzeniach. Opowieści o ludziach walczących o byt czy to w czasach wojny i okupacji, historie przesiedleńców, historie ludzi, którzy nagle znaleźli się w nieszczęśliwym położeniu. To przede wszystkim jednak historie o ludziach szukających miejsca na tym świecie, którym los rzuca kłody pod nogi i wystawia na próbę a którzy po prostu próbują się gdzieś zakorzenić i odnaleźć upragniony spokój. Imponujący jest język i styl Marioli Kruszewskiej. Te pozornie subtelne i delikatne opowiadania tak naprawdę są gęste od emocji i bardzo mocnych wydarzeń. Na szczęście autorka nie ucieka się do tanich chwytów by zagrać na uczuciach czytelnika, nie popada w banał, nie powiela klisz, nie „produkuje” pretensjonalnych formułek, które mają za zadanie rzucić na kolana czytelnika i wycisnąć mu łzy z oczu. Wręcz przeciwnie – autorka pisze w sposób niebanalny, nie ubarwia ale też nie ułagadza, chwilami pisze w sposób oszczędny i surowy a mimo to wydaje się wręcz wyczerpywać temat. Bardzo refleksyjna, szczera, dająca do myślenia literatura, którą gorąco polecam. To już druga książka po „Zielonym sari” z niewielkiego Wydawnictwa w Podwórku, którą przeczytałem. I chyba nie jest jakoś szeroko znane z tego co się zdążyłem zorientować a szkoda bo wydaje prawdziwe perełki. Życzyłbym sobie i innym, żeby zaczęło do siebie przyciągać rzesze czytelników, bo takie książki jak „Zielone sari” czy „Czereśnie będą dziczeć” to książki po prostu wybitne.