Czekoladki dla Prezesa

Sławomir Mrożek ma z pewnością w swoim bogatym dorobku dzieła bardziej znaczące i wybitne (zwłaszcza jeśli chodzi o dramaty) niż ten ten przezabawny zbiór krótkich humoresek. A jednak warto po tę książkę sięgnąć nie tylko jako odskocznię od „poważnych lektur” bo są to teksty nader błyskotliwe i inteligentne. Powiedzieć, że gwarantują one świetną zabawę przy czytaniu to banał, ale niezaprzeczalny. Pierwsze wrażenie, jakie ma się przy czytaniu jest takie, że to satyra na biurokratyczne absurdy PRL-u, a zastosowane tu poczucie humoru jest przednie, choć jakby trochę bardziej barejskie niż typowo mrożkowe, co wynika być może z wyboru tematu. Po chwili odniosłem jednak wrażenie, że jest w tym pewien uniwersalny typ mentalności urzędniczej, która aktualna jest i dziś. I dzisiaj w rozmaitych instytucjach kontynuowane są takie bizantyjskie zwyczaje, trzeba nadal składać hołdy prezesom, szefom i dyrektorom jeśli chce się przetrwać w biurowej karuzeli. W tym celu należy być „miernym, biernym ale wiernym” - czyli dokładnie takim jak akolici Prezesa.