Czego się nie robi dla mężczyzny

Francuska odpowiedź na Dzienniki Bridget Jones? Autor każe uczestniczyć swojej zwariowanej bohaterce w licznych działaniach, z których zawsze wychodzi obronną ręką chociaż często w głębokiej konfuzji. Niestety dla mnie Autor przedobrzył. pomimo wspaniałego i barwnego języka znanego mi już z "Do usług szanownej Pani". przez większą część lektury dominującą moją myślą było: "przecież dwudziestokilkuletnie dziewczyny nie mogą być aż tak głupie". Wszystkim opiekuńczym bóstwom dziękowałem, że moje córki takie nie są, choć to to samo pokolenie. Dopiero pod koniec powieści główna bohaterka staje się nieco prawdziwsza, choć jej działania są dalej skrajnie nieracjonalne. Gwiazdki ode mnie wyłącznie za formę.