Czasem czuły, czasem barbarzyńca

Rozmowa o męskości prowadzona przez dwóch mężczyzn. Pozycja, w której spotykają się terapeuta i dziennikarz i rozmawiają ze sobą (co ważne!) szczerze. Przedstawiają swój punkt widzenia. Dzielą się własnymi doświadczeniami. Gdy nie chcą o czymś mówić, to mówią że nie chcą. W konsekwencji tej szczerości w pewnych momentach mogą wywoływać odruch oporowania, że jak tak można, tak nie, że zbyt ostro, ze nie poprawnie. Zapominając w emocjach o tym, że Jacek Masłowski na łamach książki wielokrotnie sprowadza do jednego z „aksjomatów” psychoterapii: to zależy, czyli nie ma odpowiedzi jednoznacznych, binarnych w sytuacjach, gdy chodzi o człowieka. „Czasem czuły, czasem barbarzyńca” skierowana jest na edukację mężczyzn (z perspektywy autorów!). Czy dla kobiet? A to zależy. Można sprawdzić poruszając temat dotyczący „kobiet stosujących zachowania kastrujące” i sprawdzić reakcję XD Ogólnie ważne jest bycie sobą i samoakceptacja. I zrozumienie, że to „jaki powinienem być” w dużej mierze zależy od odkrycia swoich potrzeb i nauczenia się konstruktywnego ich zaspokojenia (ze zrozumieniem, że nie wszystkie się da).