Czas Tajemnic

Jak sama autorka przyznaje w Podziękowaniach na końcu tej książki saga o rodzinie Deverillów pomyślana była jako trylogia. Tak też i ją przeczytałam kilka lat temu, po czym nagle dowiedziałam się, że powstała część czwarta pt. „Czas tajemnic”, a Santa Montefiore nie wyklucza, że „być oże trochę później złoży kolejną wizytę w Castle Deverill”. Cieszy mnie to, bo uważam tę serię za wyjątkowo udaną i z pełnym przekonaniem polecę ją każdemu, kto lubi historie rodzinne rozpisane na wielu bohaterów, na przestrzeni kilku wieków, z licznymi zwrotami akcji, tajemnicami i zaskoczeniami. „Czas tajemnic” to historia Arethusy Clayton, która po swojej śmierci zostawia bardzo dziwny testament. Życzy sobie, aby jej prochy zostały rozsypane na wzgórzach irlandzkiego miasteczka w pobliżu zamku Deverillów, a jedną trzecią swojego majątku zapisuje anonimowemu spadkobiercy, który zostanie ujawniony dopiero wtedy, gdy jej córka pojedzie do Irlandii i spełni jej ostatnią wolę. Faye jedzie więc na zieloną wyspę, ale zamiast wyjaśnień napotyka na mnożące się pytania dotyczące przeszłości swojej matki. Dlaczego Arethusa wyjechała z kraju i nigdy do niego nie wróciła? Dlaczego utrzymywała rodzinę w przeświadczeniu, że pochodzi z ubogiej rodziny bez perspektyw? Kim była dla niej wieloletnia opiekunka Temperance, której zapisała dom i ogromną sumę pieniędzy? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w pamiętniku napisanym niezrozumiałym na początku szyfrem, a jego lektura nie tylko odkrywa tajemnice niegdyś niepokornej i butnej panny Deverill, ale także wydobywa z jej córki Faye cechy, które pozwalają jej odkryć, kim naprawdę jest i czego pragnie, a przede wszystkim podjąć decyzje, które zmienią jej życie i uczynią ją szczęśliwą. Nie pierwszy raz przekonałam się, że Santa Montefiore potrafi opowiadać. Jest mistrzynią stopniowania napięcia i trzymania czytelnika w ciągłej niepewności co do losów bohaterów, z którymi tworzy się niezwykłą więź. W tej powieści też tak jest. Faye, poznająca powoli przeszłość swojej matki wielokrotnie jest przekonana, że zna odpowiedź na swoje pytania, po czym okazuje się, że była w błędzie. Ta gra z czytelnikiem toczy się prawie do końca tej pasjonującej opowieści i dostarcza wielu emocji. Cały czas trzymałam kciuki za główną bohaterkę i mimo że popełniała wiele błędów życiowych jakoś tak jej kibicowałam. Trudno mi co prawda zrozumieć jej upór związany z zerwaniem kontaktów z rodziną, który trwał do końca jej życia, ale widocznie taki był koncept autorki, na którym zbudowano fabułę. Z książkami Santy Montefiore ciekawie spędza się czas. Na pewno przeczytam kolejne powieści o rodzinie Deverillów i inne tej autorki. Polecam je tym, którzy lubią powieści pełne wielkich wzruszeń, barwnych opisów (ech te irlandzkie krajobrazy!) i satysfakcjonujących zakończeń.