Czarodziejka

Fabuła zaczyna się niestety mocno dłużyć i powtarzać względem poprzednich tomów. Wydaje mi się, że jest rozbudowana w sposób za mało zaskakujący i każda kolejna przygoda wydaje się już taka sama. Ciekawą postacią staje się tym razem król Gilgamesz, przedstawiono go w sposób zupełnie nieschematyczny i to chyba pierwsza taka sytuacja w odniesieniu do postaci znanej już z historii czy kultury. Stanowi miłą odmianę od nieulegających przemianie głównych bohaterów. Są cały czas tacy sami - Flamelowie nie mówią całej prawdy, a bliźnięta starają się poradzić sobie w zastanej nowej okoliczności pełni entuzjazmu. Czarni bohaterowie natomiast opisani zostali jako silni przeciwnicy, obdarzeni wiedzą, doświadczeniem, a przede wszystkim bezwzględnością, jednak przegrywają potyczki w bardzo naiwny i błahy sposób. Momentami fabuła również sobie zaprzecza - czasami bohater jest wyczerpany i nie ma siły iść dalej, ale za chwilę pokonuje z klasą dużo silniejszego przeciwnika. Nie ma tutaj niestety konsekwencji wynikających z przeżytych przez bohaterów wydarzeń. Pomysł na fabułę był dość ciekawy, ale dla mnie zawierał za dużo postaci i sytuacji z legend czy historii, a za mało własnych kreacji autora. Motyw głównych bohaterów jako bliźniaków obdarzonych ogromnymi mocami, które ulegają przebudzeniu i opanowaniu w trakcie fabuły jest tak popularny, że został użyty w kilkunastu czytanych przeze mnie tego rodzaju książkach. Dodatkowo, praktycznie nie ma tutaj bohatera wykreowanego przez autora samodzielnie - zawsze jest to rozbudowanie jakiejś postaci istniejącej już w jakimś kręgu kulturowym. Czasami jest nazwana dokładnie tak samo, chociażby Nickolas Flamel, a czasem ma po prostu tyle cech jakiejś postaci, że od razu można ją z nią powiązać. Nawiązania do przeszłości zupełnie mi nie przeszkadzają, ale nie powinny być tak przytłaczające. To książka skierowana zdecydowanie bardziej do młodszego czytelnika. Mam wrażenie, że powstała jako zbitka różnych legend, opowieści i historii z wszelkich kręgów kulturowych, lekko przeformułowanych i osadzonych we współczesności. Bawiłam się co do zasady dobrze, ale porównania do świata Harry'ego Pottera czy Baśnioboru są moim zdaniem mocno przesadzone. Dla mnie sporo zabrakło do zachwytu, ale przeczytałam tę książkę dobrze się przy tym bawiąc, więc pod tym względem spełniła swoją rolę.