Czarodziej śmierci

Pierwszy tom bardzo mi się podobał. Drugi opowiada równie, a może nawet bardziej, interesującą i wciągającą historię. Skomplikowana, wielowątkowa, która często zmienia kierunek śledztwa i optykę na całość. Do tego bohaterowie obdarzeni rozmaitymi osobowościami. Mimo tych wszystkich pozytywów, w książce znalazło się kilka elementów, które nie przypadły mi do gustu. Pierwszy to spektakularny powrót antagonisty. Jego odczucia i zachowanie są niejednolite. Popełnia wiele błędów, a mimo wszystko pozostaje nieuchwytny i niezwyciężony, robiąc tym samym głupków z przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości. Wątek jest naciągany, mocno sensacyjny i jakby stworzony dla podniesienia ciśnienia i wzbudzenia zainteresowania w czytelniku, podkręcenia atmosfery. W moim odczuciu autorka przeszarżowała. Podczas czytania były momenty, które rodziły niedosyt, były za słabo rozwinięte. Nie jestem fanką opisów, wręcz wolę ich ograniczenie, ale w tej książce były skrócone za bardzo. Rozwój akcji miejscami nabierał tak szybkiego tempa, że musiałam się cofać i czytać raz jeszcze, bo nie wiedziałam, co właściwie się wydarzyło, kto z kim i co komu zrobił. Te mankamenty sprawiły, że mimo że historia w tej części podobała mi się bardziej, to finalnie oceniam ją gorzej niż "Kolekcjonera lalek".