Czarny mercedes

"Czarny mercedes" Janusza Majewskiego to świetny kryminał retro, którego akcja rozgrywa się podczas drugiej wojny światowej. Realistycznie i ujmująco pokazany jest obraz Warszawy, ale autor, który w swojej twórczości często odwołuje się do zapamiętanych z dzieciństwa Kresów, przeniósł część wydarzeń do Lwowa. Ubarwia to fabułę i podnosi napięcie, gdyż kresowe miasto odgrywa dużą rolę w prowadzonym śledztwie i w życiu osobistym nadkomisarza Rafała Króla. Postać ta nawiązuje swoim rodowodem do detektywa z przedwojennych powieści Antoniego Marczyńskiego. I na pewno budzi zainteresowanie oraz sympatię czytelnika. Ciekawi i barwni są właściwie wszyscy bohaterowie, nawet ci drugoplanowi i poboczni. Ich kreacje to jeden z największych atutów fabuły (niezapomniany jest np. hrabia-erotoman). Być może reżyserskie doświadczenie autora przyczyniło się do stworzenia tak wyrazistych i zapadających w pamięć wizerunków. Majewski radzi sobie świetnie nie tylko z portretami bohaterów, ale i z akcją, która cały czas trzyma w napięciu. Wątek kryminalny rozwija się stopniowo, budząc coraz większe emocje, a jego zakończenie jest zaskakujące. I to również wielka zaleta książki. Także obyczajowy i historyczny rys powieści ujmuje świeżością, autentycznością, burzliwością. Majewski nie powiela schematów, nie ma w jego powieści miejsca na banały czy pretensjonalność. No i ten żywiołowy język! Momentami ma się wrażenie, jakby trafiło się do opisywanej rzeczywistości, w której arystokratyczne i inteligenckie frazy przeplatają się z przestępczym żargonem i chuligańskim slangiem. A mowa mieszkańców Lwowa to po prostu uczta dla ucha. Całość przeczytałam jednym tchem i z niecierpliwością czekam na ekranizację oraz zapowiadany kolejny tom.