Czarny humor czyli o kościele na wesoło

"Marian, a ty mnie kochasz czy mnie nie kochasz?" - patrzę sobie na Pawlukiewicza i Kowalskiego - księży, i widzę ich oczami wyobraźni w kabarecie. A że ten kabaret w kościele, to mi absolutnie nie przeszkadza. Nie jestem szczególnie kościelna i nigdy nie miałam nabożnego stosunku do osób duchownych, zaś mój stosunek do kościoła, tej szacownej instytucji, niechaj przykryje zasłona miłosierdzia. Jednakże, gdy czytam jednym tchem tę cudowną książeczkę, jednocześnie piekielnie się ciesząc, to muszę szczerze przyznać, że autorom bezwzględnie udała się sztuka odczarowania i nadania ludzkiej twarzy całej instytucji i wszystkim tworzącym ją ludziom. Nie zostawili przysłowiowej suchej nitki na nikim, dostało się po równo biskupom, proboszczom, klerykom, zakonnicom, kościelnym i księżowskim gospodyniom, i wreszcie, szarym parafianom. Jaka szkoda, że księdza Pawlukiewicza już z nami nie ma - pewnie dostarcza rozrywki tym na górze ;) Polecam na poprawę humoru i wiarkom i niedowiarkom ;) Amen