Czarny Horyzont

Przesyt wszystkiego, poza ciekawą fabułą i przemyślanymi postaciami. Chaos, który niejednego może zniechęcić do czytania. Fantasy, które aspiruje do S-F, chyba, bo bardzo ciężko zrozumieć co kierowało autorem, który się uparł, żeby w jedną, słabą historię super bohatera, wcisnąć tyle zabobonów i bzdur new-age, uzasadniając wszystko jakąś magią, która pochodzi z przenikania się światów. O treści nie ma co więcej pisać, jest to pozycja tylko dla miłośników superbohaterów, którzy idą z punktu startu do wielkiego końca, pokonując po drodze wszystko i wszystkich, głównie dzięki potężnym artefaktom i szczęściu. Generalnie dość nudne, ciągnięte na fali książek o alternatywnej Polsce, która już mi brzydnie dzięki Fabryce Snów, i roli przewodniej Chrześcijaństwa. Poznęcam się za to nad największymi absurdami, które tak mi zapadły w pamięć, że nie umiem się od nich uwolnić. To co mnie chyba najbardziej zniechęciło, to zupełnie bzdurny opis powodów, dla których ludzie popełniają samobójstwa. Szkoda że autor uparł się pisać o rzeczach, o których najwyraźniej nie ma pojęcia. Były chrzty, horoskopy, feng-shui, numerologia, runy, ale dlaczego nie było Tarota? Jak już pisałem, totalny chaos bzdur, pomieszanie pojęć, bo znane określenia dostają nowe znaczenia. Bzdura goni bzdurę i za nic nie umiałem zagłębić się w świat, w którym elf, władający magią pozwalającą przemieszczać kontynenty, jest koronowany na króla polski po tym jak się ochrzcił, przy czym religia którą przyjął nie ma wiele wspólnego z obecną, dominującą religią w Polsce. W sumie to nie wiadomo czym jest. Gzie tu jakaś logika? Jesteśmy katowani opisami jakiś drobnostek, które nie mają żadnego znaczenia dla treści, trzeba brnąć przez kolejne wywody na temat tego dlaczego dane słowo znaczy coś innego niż w znanym nam świcie i zupełnie nic z tego opisu nie wynika. Za to sprawy ważne, procesy, które pomogły by zrozumieć wykreowany świat są traktowane po łebkach lub w ogóle przemilczane. Brak wyważenia w tym wszystkim. Skandynawia zostaje przesunięta i nie spowodowało to erupcji wulkanów trzęsień ziemi, tsunami. Podobnie góry wypiętrzone w jedną noc nie mają wpływu na resztę świata. W jednym fragmencie autor twierdzi, że magia zmieniła fizykę, ale gdyby tak było, to powinno to zadziałać kompleksowo i wile innych rzeczy powinno rządzić się tymi samymi prawami. Lokalna zmiana praw fizyki (jakkolwiek bzdurnie to brzmi),powinna spowodować postanie lokalnego wszechświata, czy coś. Pisałem już że brak w tym wszystkim logiki? Postaci opisane jako inteligentne, jak np. Lucja, nie rozumieją prostych zdań i trzeba im to tłumaczyć jak dzieciom. Autor obraża czytelników i ich inteligencję, ciekawe czy jest tego w ogóle świadom. Gdy przeczytałem akapit, w którym jednym ciągiem zostali wymienieni Lenin, Stali, Che, Sauron i aborcja jako elementy konserwatywnego odłamu religijnego, poszedłem do składziku w piwnicy. Na trzeźwo nie dotarł bym do końca książki. Ponieważ nie chcę wpędzić się w alkoholizm, kolejnych tomów nie przeczytam.