Czarna torebka

Czarna torebka z dokumentami, starym notesem, świętym obrazkiem i luźnymi zapisanymi kartkami , to jedyna pamiątka jaka została autorce po babci Adeli. Torebka stanowi symboliczne dziedzictwo, które Agata Tuszyńska przejęła po swoich żydowskich przodkach. Długo nie znała przeszłości, matka była przeciwna dociekaniu prawdy, niewiele opowiedziała Agacie o ich wojennych losach. Wiadomo,że babci Adeli i matce udało się przedostać na aryjską stronę i że babcia umarła na skutek zakażenia po trafieniu odłamkiem. Miała tylko 42 lata.... Książka jest pięknie napisana, autorka nie mówi o wszystkim wprost, jej wspomnienia o babci są jakby przysłonięte delikatną mgiełką tajemnicy i niedopowiedzeń. Temu ,czego z przeszłości swojej babci Agata Tuszyńska nie była pewna nadała własną interpretację oczywiście ze znakiem zapytania. Pamiątkowa czarna torebka uwieczniona jest na wielu fotografiach , możemy zobaczyć również to co autorka znalazła wewnątrz torebki, notatki, obrazek z Jezusem, dokumenty. Mimo,że książeczka jest cieniutka i niewiele w niej treści mnie bardzo poruszyła. Nawet te fotografie przedmiotów,które należały do pani Adeli i towarzyszyły jej w tych trudnych okupacyjnych latach, przeżyły z nią getto, przeprowadzki , rewizje niesamowicie do mnie przemawiają. Polecam.