Czarna Kompania

"Woń tajemnicy i ciemnych sprawek, łajdactw i zemsty. To jądro dobrej opowieści." Ba!, nawet bardzo dobrej... Otwierasz książkę i trafiasz w samo serce akcji... Nie wiesz gdzie jesteś, przeciw komu walczysz, niewiele widzisz, ponieważ czarodzieje tak naginają rzeczywistość, aby wspomóc swoich ludzi walczących na polu bitwy, że nie sposób rozeznać się w sytuacji... Trafiłeś w szeregi najemników, w szeregi Czarnej Kompanii; na wszystkie pytania znajdziesz odpowiedź, pod jednym warunkiem. A w zasadzie dwoma. Musisz przeżyć...i nadążyć za wydarzeniami... Glen Cook nie traci czasu na opisywanie świata w którym umieścił akcję, nie przejmuje się także przedstawianiem swoich bohaterów - jeżeli decydujesz się na przygodę z Czarną Kompanią i wchodzisz w jej świat, to znaczy, że jesteś tu nowy, a jak to "młodemu" - ani nie mówi się wszystkiego, ani nie wtajemnicza od razu w sprawy dla Kompanii najważniejsze...prawda? Na wszystko przyjdzie czas. Znajdujesz się pomiędzy najemnikami, którzy przelali już tyle krwi, że jej ilości nie pomieściłby żaden ocean świata, a którzy dopiero w jej szeregach doświadczyli tego co oznacza mieć rodzinę, bo Kompania jest niczym rodzina, a braterstwo stanowi jej napęd. Poza tym "nikt nigdy nie mianował się sam czarnym charakterem, są za to całe regimenty tych, którzy ogłosili się świętymi..." Czyż nie?