Czara wyroczni

O matko… Historia, historyczne postacie i ten język! Ciężko się to czytało. Masa ludu, intrygi, knowania a w tle romans. Bohaterka Genevieve to młoda dziewczyna która poprzez naukę wróżenia i magii chce się zemścić na wuju. Jej mistrzynią jest wiedźma, można powiedzieć postrach ówczesnego Paryża Catherine Montvoisin. Czarownica bierze pod swoje skrzydła dziewczynę, ale pod warunkiem że ta będzie jej bezwzględnie posłuszna i lojalna. Oczywiście ten układ z początku jest kuszący i dziewczyna ulega, ale potem problemem wielkim jest wyplątać się z tej sieci. Nie tylko zemsta jest atrakcyjna, ale także prestiż i bogactwo, a nastolatka łatwo ulega czarowi pokusy. W tle oczywiście znaleźć można spiski, śledztwa, sądy czarownic i inne atrakcje kryminalne. Przytłaczający jest nadmiar postaci i ich powiązania, imiona i w ogóle cała ta otoczka czasów i klimatu. Historia to nie jestp mój konik, ale przyjemnie było poczytać coś co połowicznie jest faktem a połowicznie fikcją. No bo książka napisana podobno na podstawie prawdziwych dokumentów procesowych ;)