Czachówa

Kiedy myślisz, że nic już nie jest w stanie Cię zaskoczyć, bądź potrzebujesz naprawdę ekstremalnych wrażeń, najlepszym sposobem jest wówczas sięgnąć po prozę Edwarda Lee. Autora, który jest dobrze znany nawet wśród moich domowników, mimo że daleki jestem od przeprowadzania jego publicznych odczytów. "Czachówa" to klasyka horroru ekstremalnego i kolejna pozycja, która obok Miasta piekielnego, ciągle czekała na swoją kolej. Mała, amerykańska mieścina w Hrabstwie Russel to miejsce, gdzie część gospodarstw zatrzymała się w czasie. To miejsce, gdzie nie zapomina się krzywd, a podżegane przez następne pokolenia sąsiedzkie waśnie, wyniszczają zarówno mienie jak i samą społeczność. Od dawien dawna, zemsta traktowana jest tutaj jako świętość i choć jej niewyobrażalnie okrutny i obrzydliwy charakter wykracza poza wszelkie ramy moralności, to dla mieszkańców jest rytualnym przyzwoleniem. Ostatecznym prawem wzgórz. Powraca czas czachówy. Tak, Edward Lee jak zwykle nie zawiódł, choć sam modus operandi zbrodni przewinął się przy okazji jego niewiele krótszej historii "Jesteś dla mnie wszystkim". Tutaj, mimo swego okrucieństwa, obraz wzniesiony został do rangi okolicznego rytuału i o dziwo, zdaje się pasować prostotą do specyficznego języka, czy codziennych obowiązków mieszkańców. "Czachówa" to bardzo dobra opowieść. Zaskakuje dodatkowym wątkiem, a autor doskonale odnajduje się w wiejskim klimacie, gdzie moralność wypaczyła się wraz z belkami rozpadających się chat.