Cyrrus / Mil

Kolejny niesamowity świat Andreasa – dwa tomy, które miały być trylogią… Co za niedosyt! Trzeci tom nigdy nie powstanie, aczkolwiek nie tracę nadziei, wszak Andreas to autor, który zaskakuje. Tym razem bawi się czasem. I kolejny raz możemy zakosztować jego fascynacji tajemniczymi przejściami pomiędzy różnymi wymiarami rzeczywistości. Niesamowite. Zachwyca mnie też zamiłowanie Andreasa do tworzenia nigdy niewyjaśnianych do końca tajemnic. Tu szczególnie tego doświadczamy, te dwie części są chyba najmocniej naładowane osobliwościami nie do rozwikłania. Chyba jeszcze nie było takiej historii, aby trzeba było się tylu rzeczy domyślać. Pierwszy tom “Cyrrus”, czaruje mnie klimatem – to lata 20. XX wieku, architektura wnętrz, samochody, wreszcie postacie, a szczególnie archeolog Cyrrus Fox. I przede wszystkim zabawa czasem, paradoksy, niejasności. Drugi tom “Mil” jest z jednej strony prostszy w odbiorze, nie ma tego celowego zagmatwania w prowadzeniu opowieści, ale jednocześnie trudniejszy, bo Andreas przenosi nas w czasy prehistoryczne i serwuje nam wręcz powiedziałabym psychodeliczną dawkę praczasów. I zakończenie… Totalnie niesatysfakcjonujące i satysfakcjonująco zachwycające ;) Andreas nie jest tak po prostu do przeczytania. To trzeba kontemplować, dyskutować, domyślać się, tworzyć wyjścia. Tylko dla zakręconych fascynatów.