Cyjan

"Cyjan” autorstwa Jarosława Dobrowolskiego to drugi tom cyklu" Krwiopijca" i zarazem kontynuacja losów Konrada Harkova, upadłego wampira, który próbuje odkryć swoje pochodzenie i rozliczyć się z przeszłością. Książka łączy w sobie elementy urban fantasy, kryminału, horroru oraz słowiańskości, w której autor tworzy mroczny i brutalny świat zamieszkany przez nadnaturalne istoty, Jak mało było Wam wrażeń w czasie lektury pierwszego tomu, to w drugim dostaniecie ich jeszcze więcej. Nie zabraknie wartkiej akcji oraz intensywnych emocji. Bohaterowie nie są ani dobrzy, ani źli, a Harkov przeżywa moralne rozterki. Bo czy potwór może zachować resztki człowieczeństwa i wygrać ze swoją mroczną naturą? To nie jest powieść dla wrażliwców. Autor funduje niezłą jazdę bez trzymanki, bez taryfy ulgowej i tworzy klimat rodem z "Synów Anarchii", a z Harkova czasem wychodzi Alucard z "Hellsinga". A nawet i samuraj, bo trzeba przyznać, że Konrad świetnie włada białą bronią. Dialogi są naturalne, często podszyte czarnym humorem, a tempo narracji zróżnicowane. Dynamiczne sceny przeplatają się z tymi refleksyjnymi. Taka konstrukcja może być dla niektórych czytelników wymagająca, ale z pewnością docenią ją osoby szukające w literaturze czegoś więcej niż tylko rozrywki. To co mnie raziło, to pojawienie się wątku "Wielkiej Lechii", na który mam nieziemską alergię. Na szczęście autor nie poszedł w stronę turbosłowiańskich narracji, za co osobiście jestem bardzo wdzięczna. "Cyjan" nie jest lekturą lekką, ale dobrym tego słowa znaczeniu. To historia dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż tylko prostego podziału na dobro i zło. Autor trzyma poziom i zaprasza czytelnika do rzeczywistości, który jest jednocześnie przeraża i hipnotyzuje.