Cygańska madonna

"Cygańska madonna" to pierwsza książka tej autorki, którą miałam okazję przeczytać. To poruszająca historia małego chłopca i jego przeżyć z powodu społecznego odtrącenia z powodu nazistowskiego pochodzenia. A także nostalgiczna podróż wgłąb siebie dorosłego już, zgorzkniałego mężczyzny do kraju dzieciństwa, tropem rodzinnych tajemnic, w poszukiwaniu miłości. Mischa Fontaine, po smutnym dzieciństwie spędzonym we francuskim miasteczku przenosi się z matką do Ameryki. Tam po kilku szczęśliwych latach, ponownie doznaje porzucenia. Kiedy umiera jego matka, mężczyzna dowiaduje się, że przed śmiercią podarowała ona jednemu z muzeów w Nowym Yorku cenny obraz Tycjana - tytułową "Cygańską madonnę". Mischa, któremu wydawało się, że matka nie miała przed nim tajemnic, postanawia poznać historię pochodzenia obrazu. Powoli poznaje przeszłość matki podczas pobytu we Francji. To piękna opowieść o ciężkich czasach powojennych, pełna miłości, tęsknoty, rodzinnych tajemnic i wreszcie próby odnalezienia siebie, zmierzenia się z demonami dzieciństwa. Opis z tyłu okładki jest trochę mylący, gdyż książka nie tyle skupia się na historii obrazu Tycjana, co na życiu głównego bohatera. Dopiero pod koniec drugiej połowy wyjaśnia się zagadka tajemniczego pochodzenia obrazu. "Cygańska madonna" byłaby chyba lepsza, gdyby opisywała losy Anouk, matki Mischy. Jej młodość, pracę u bogatych Żydów przed wojną, czasy wojenne i miłość do nazisty, trudne stosunki z rodziną po związku z Niemcem. Książka ma pewien niezaprzeczalny urok, ale ma też wiele niedociągnięć. Nie znam stylu autorki z innych książek, ale tu przeszkadzały mi wielokrotne powtórzenia i opisywanie od nowa tych samych przeżyć. Mimo to sama historia warta jest poznania. A ja chętnie sięgnę po kolejną pozycję z dorobku autorki, żeby lepiej poznać jej powieści.