Corpus delicti

Ciężko było mi zakwalifikować tą książkę do literatury pięknej, ale niech tam. Niestety czuć na odległość toporność i specyfikę języka niemieckiego, w którym została napisana ta opowieść. Nie porównywałabym jej do Roku 1984 Orwella, choć pewnego rodzaju analogie można tu znaleźć. Nie wiem czy to wina korekty, czy tłumaczenia ale wielokrotnie zdarzało mi się, że musiałam kilkakrotnie przeczytać zdanie, żeby je zrozumieć, bo było kompletnie nielogiczne. Generalnie dosyć męcząca lektura, choć pomysł nie był taki zły. Metoda, samobójstwo, odgórne sterowanie życiem i zdrowiem obywateli, rodzeństwo, które dokonuje sabotażu walcząc o wolność... Intrygujące doznania. Można przeczytać.