Córka nieboszczyka

Zestawienie krwistego kryminału z inteligentnym żartem, to połączenie, które istotnie doceniam. Jestem fanką kryminałów. Stosy tych książek mają jednak pewną wadę, wiele z nich jest do siebie podobnych, więc ciężko jest mnie zaskoczyć i sprawić, że przywiążę się do głównego bohatera. Jeśli już znajdę książkę, która wyróżnia się z tego przewidywalnego tłumu, to doceniam ją bardzo mocno. „Córka nieboszczyka” wskoczyła do worka tych ulubionych i świetnych pozycji! Nie mogę doczekać się kolejnych części z siostrami Raj. Są cudowne! Pierwszy tom to świetne przedstawienie bohaterów i intrygująca zagadka w tle. Jest krew, jest kilka morderstw, dzieje się naprawdę wiele. Zaprzyjaźniamy się tutaj z Tycjaną – konserwatorką dzieł sztuki i Angeliną – charakteryzatorką teatralną. Choć siostry nie wiedzą o swoim istnieniu, a prawda, która wychodzi na jaw przypadkowo strasznie je irytuje, sytuacja, w której się znajdują sprawia, że muszą kopać do jednej bramki. Okoliczności nie są sprzyjające, bo pogrzeb ojca jest impulsem do wywoływania złych emocji i przywoływania okropnych wspomnień. Śmierć bibliotekarza z Pracowni Zbiorów Masońskich to owiana znakami zapytania historia. Nic więc dziwnego, że jedna z ekscentrycznych ciotek, mieszkająca w pobliżu, uważa, że ojciec dziewczyn nie odszedł z tego świata z przyczyn naturalnych. Zaczyna się jazda bez trzymanki, bo lista podejrzanych jest coraz dłuższa – stary antykwariusz, kolekcjoner masoników, brat naukowiec, właścicielka sklepu, kuzynki bliźniaczki, młoda instagramerka, ogrodnik. Wszyscy mają trochę za uszami, więc teorie spiskowe rosną w siłę. Robi się dzięki temu naprawdę ciekawie, bo w tle jest również motyw sztuki, który barwnie splata wiele wątków. Poszukiwanie cennego portretu to ogromne przedsięwzięcie, a ilość zaskakujących informacji mrozi krew w żyłach. Ten niebanalny kryminał ma w sobie ogrom plusów. Jednym z nich jest również śledczy – Jarota. Alkoholik z krwi i kości, który już jako ekspolicjant angażuje się w dochodzenie. Akcja biegnie do przodu szybkim tempem, bohaterowie łączą swoje wątki w zaskakujących okolicznościach, giną kolejne osoby, czas nagli, a stawka jest coraz większa. Pod koniec emocje narastają niewyobrażalnie, a sam epilog doprowadza do szału, ponieważ chciałoby się więcej. Świetna pozycja – dopracowana, oryginalna i wyróżniająca się na tle tego gatunku. Bawiłam się nieziemsko dobrze.