Córka bajarza

,,Córka Bajarza” to druga, po ,,Szarym domku” książka wydana przez Biedronkę. Pierwszą książeczką byłam zachwycona, wzruszyła mnie i na nowo przeniosła do dzieciństwa. Bardzo chciałam więc przeczytać ,,Córkę Bajarza”. Drugim z powodów było to, że sama pisałam bajkę na ten konkurs, jednak ostatecznie jej nie wysłałam. Weronka jest córką Bajarza, który swoimi opowieściami dodaje nadziei i otuchy mieszkańcom wioski. Gdy ojciec choruje Weronka udaje się po pomoc do wiedźmy. Bajarz odzyskuje zdrowie, ale traci dar opowiadania. Aby uratować wioskę przed popadnięciem w rozpacz, Weronka udaje się do Króla Opowieści. Monika Radzikowska stworzyła klasyczną baśń o dziewczynce, dążącej do wyznaczonego celu. Kilkakrotnie nasuwały mi się tu skojarzenia z ,,Królową Śniegu”. Nie jest to historia oryginalna, wyróżniająca się, ale jest ciepła, urocza i dobrze się ją czyta. Nie dodała może do schematu baśni nic od siebie, co mnie trochę rozczarowało, bo lubię różne wariacje na temat znanych historii, ale nie ma nic złego w koncepcji autorki. Jej historia bardzo przypomina dzieła braci Grimm albo Andersena i na tle obecnie tworzonych historii dla dzieci niesie powiew orzeźwiającego powietrza. Nie ma tu przybyszów z obcych planet, latających deskorolek czy innych wynalazków ze współczesnych utworów dla dzieci, tylko jest prosta, klasyczna(nie znam lepszego przymiotnika określającego tę bajkę) historia o dziewczynce, która kocha swojego ojca i próbuje pomóc innym. Jak wspomniałam, dla mnie mogłoby być więcej wariacji i nawiązań, ale dzieci forma Radzikowskiej powinna usatysfakcjonować. ,,Córka Bajarza” pięknie też pokazuje czym dla człowieka są opowieści, czyli w domyśle – książki. Przygody Weronki nauczą też dzieci wiary w siebie i zachęcą do odkrywania swoich talentów. Myślę, że mogę polecić tę książeczkę każdemu dziecku. I starszym osobom też – może ta historia nie zmieni niczego w Waszym życiu(chyba, że marzycie o zostaniu pisarzami),ale co nam zaszkodzi poczuć się na chwilę znów dzieckiem? ,, Pamiętajcie: są na tym świecie skarby, których nikt nie może odebrać. To skarby ludzkich serc.”