Cockpit

Niesamowity Kosiński, teraz książka z 1975 roku. Na LC słabiutko 6,58 (285 ocen i 9 opinii). To ja Państwu proponuję wcześniej przeczytać Janusza Głowackiego „Good Night, Dżerzi” lub co najmniej moją recenzję na LC bądź na: https://wgwg1943.blogspot.com/2014/05/janusz-gowacki-good-night-dzerzi.html Przytaczam stamtąd rozmowę o Kosińskim Dżanusa z Rogerem: /str.16/ „-Jak tak – zapytałem – to dlaczego wszyscy padliście przed nim na kolana? Pisaliście, że Dżerzi to skrzyżowanie Becketta z Dostojewskim, Genetem i Kafką. -Dlaczego, dlaczego?... Pewnie dlatego, że świat już dawno stracił umiejętność odróżniania talentu od beztalencia i kłamstwa od prawdy. A może z jakiegoś innego powodu. Może dlatego, że Ameryka kogoś takiego jak Dżerzi nigdy przedtem nie widziała na oczy. Dlatego on nas wydymał…” To jest niezbędne, by wyrobić sobie jakieś własne zdanie o autorze. Dla mnie to Wielki Mistyfikator, a bohater powieści Tarden to alter ego autora, czyli właśnie mistrz mistyfikacji. Spróbuję określić autora, jak i jego bohatera; jest to dewiant seksualny, mitoman, fantasta, prowokator, pozer, farbowany lis, kolorysta, nabieracz, obłudnik, picer, pozer, bajerant, przechera, frant i filut, a przede wszystkim złośliwy kobolt robiący sobie ze wszystkich, a więc i z czytelnika, dżadża. A mimo to, trudno go nie lubić, bo jego inteligencja i fantazja czyni lekturę „lekką, łatwą i przyjemną”. Wulkan pomysłów, a że czasem chorych, to traktujmy go z przymrużeniem oka. Szkoda wielkiego artysty, bo spadek z Olimpu był nader bolesny. 8/10 Dodajmy, że niesamowite kłamstwa Tardena kojarzą się tak z opowieściami Szwejka, jak i fantazjami barona Münchhausena