Co ze mnie zostało

Wow. Naprawdę wow. Nie spodziewałam się czegoś takiego. Zacznijmy od samego pomysłu. Dwie dusze w jednym ciele, i tylko jedna z nich ma prawo żyć. Drugą czeka śmierć. Jednak nie zawsze. W tym wszystkim są jeszcze hybrydy, czyli osoby, które się nie ustaliły i w dalszym ciągu mają dwie dusze. Takie osoby są złe i tępione przez państwo, na zawsze zamykane w zakładach psychiatrycznych. Addie i Eva żyją w jednym ciele. Oszukują wszystkich, że jest tylko jedna z nich, gdy druga jest tylko tłem, tylko cichym głosem zepchniętym gdzieś w tył głowy, gdy to ta druga decyduje o tym jak się ruszać, co mówić, co robić. Myślą, że nikt nie zna ich sekretu. A może nie kryją się tak dobrze jak im się wydaje? Pewnego dnia ta druga dostaje szanse, możliwość przejęcia kontroli. Propozycję by ta druga też zaczęła żyć, jednak, kiedy je złapią śmierć czeka obydwie… Z początku myślałam, że to kolejny romans dla młodzieży wpięty w post apokaliptyczną wizje świata. A jednak nie. Wątek romantyczny nie występuje tu prawie wcale. Jest za to akcja, bardzo dużo akcji. No i z racji, że mamy do czynienie z dwoma duszami mamy bardzo rozwinięty dialog wewnętrzny bohaterek. Przeczytałam ją jednym tchem. Ponieważ czyta się ją rewelacyjnie szybko. Chyba dawno żadna książka mnie tak nie wchłonęła jak ta. Co ciekawe a pewnie spotkaliście się wielokrotnie z opinią, że jakaś książka jest bardzo przewidywalna. Na pewno nie ta. Nawet, jeśli próbujemy się czegokolwiek domyślić nagle jest BOOM i cała historia zmienia się o 360 stopni.