Co ja tu robię?

Po przedwczesnej śmierci Bruce'a Chatwina w 1989 roku ukazał się zbiór jego pism, który obecnie ukazuje się w polskim przekładzie pod tytułem Co ja tu robię?. W krótszych formach (pomieszczone eseje liczą od kilku do kilkudziesięciu stron) pisarz zawarł relację ze spotkań z fascynującymi go ludźmi, takimi jak Andre Malraux, Werner Herzog czy Indira Gandhi. Znajdziemy tu między innymi poruszający Tren dla Afganistanu (pisany w okresie sowieckiej interwencji, ale - jak się okazało - proroczy),czy tekst Nomadzi, w którym Chatwin próbował podsumować swoje przemyślenia i spotkania z rozmaitymi grupami koczowników. Dzięki zaledwie kilku książkom, a także dzięki swojemu niezwykłemu stylowi życia Bruce Chatwin odnowił gatunek literatury drogi. Pod wpływem lektury jego książek ludzie z rozmaitych krajów wyruszali do Patagonii, Australii; kilka osób przyznaje, że z chatwinowskiej inspiracji zaczęło pisać.