Cinder

Uwielbiam retellingi wszelkiej maści. Motywy znane z bajek z dzieciństwa są przeze mnie bardzo mile widziane w książkach, jakoś nawet chętniej sięgam po takowe historie. A jeśli chodzi o retellingi Kopciuszka, to ich mi nigdy dość ;) Cinder jest Kopciuszkiem tylko z pozoru, bo elementów powtórzonych znajdziemy tu naprawdę kilka. Klimat i zamysł owszem, bo Cinder to sierota, ma dwie przybrane siostry i macochę. Ale co z tego, skoro jedna z sióstr jest sympatyczna, a sam Kopciuszek jest cyborgiem? Tak, elementy, nie retelling pełną gębą. Oczywiście bal i książę również są, ale nie liczcie na słodkie romanse i westchnienia w blasku księżyca. Tu gra toczy się o wiele większą stawkę. Dołóżcie sobie trochę klimatów Dalekiego Wschodu i nastawcie się na walkę o własną wolność, o bliskich, o to, co naprawdę ważne. Połączenie Kopciuszka i cyborgów to dla mnie takie trochę połączenie ulubionego z najbardziej nielubianym ;) złapałam się za tę książkę, nie zastanawiając się nad tą częścią, na nie i wyszłam na tym naprawdę dobrze. Bo robotyka, nawet jak się jej tak nie lubi, jak ja, tu nie przeszkadza. Jest ważna, kluczowa wręcz, ale tak dobrze napisana, że książka wchodzi sama. Do tego mamy tajemnice z przeszłości, bardzo ciekawe postacie i przesympatycznego robota-przyjaciela, czyli Iko ;) To pierwszy tom Sagi Księżycowej, połknięty przeze mnie w łącznie jakieś 4 godziny. A to znaczy, że kolejny niebawem, bo ta historia dopiero się zaczęła ;)