Cienie tożsamości

Kontynuacja przygód Waxa, Wayne’a oraz Marasi na poziomie poprzedniej części, a w moim odczuciu nawet lepsza od „Stop prawa”. Coraz bardziej zaczyna mi się podobać Dziki Zachód w formie fantasy. Plusy: - w pełni udany powrót do świata przeżywającego rewolucję przemysłową, pełnego jednak magii; - wiele zwrotów akcji, niespodziewanych sytuacji, zaskoczeń; - komponujące się nawiązania do pierwszych tomów Ostatniego Imperium; - świetny klimat, stopniowe budowanie napięci i pojedynki rewolwerowe; - wykreowane postacie, ich charaktery po prostu zachwycają; - coraz lepiej poznajemy głównych bohaterów; - wszystkie główne postacie zmagają się ze wspomnieniami z przeszłości; - w końcu pojawia się trochę informacji na temat bóstwa Harmonii; - powrót moich ulubionych Kandra w całej okazałości (szczególnie Paalm); - postać Wayne’a, która zawsze wywołuje uśmiech na mojej twarzy; - czyta się szybko, z zainteresowaniem, na pełnym relaksie; - pokazanie wielkiej różnicy pomiędzy arystokracją i prostymi robotnikami; - zaskakujące i intrygujące zakończenie, po którym sięgnę po kolejną część. Minusy: - kilka przegadanych epizodów w połowie książki. Ogółem książka bardzo dobra.