Cienie moich czasów

Postanowiłem opisać książkę samą książką. Otworzyłem ponownie losowy rozdział i wytypowałem pojęcia które znajdują się na kilku stronach rozdziału. Pojęcia niebanalne – bo taka jest ta książka. Głęboka, wymagająca refleksji i refleksu. Wymagająca czasu aby dotrzeć do wiedzy, a nie tylko zatrzymać się na poziomie opinii samego autora. Zresztą sam autor bardzo prowokuje szczególnie gdy wpłata w narracje wątki towarzyskie i osobiste. Ale wracając do tych kilku stron rozdziału X, są tam takie sformułowania jak: kalejdoskop pustki, gra refleksów, logika binarna, pyszna ignorancja, onieśmielania profanów, zderzenie kreacji i natury, wizerunkowy kuglarz, przemysł pogardy. To wybrane frazy z zaledwie kilu stron, ale świetnie pokazują czym jest opowieść Wildsteina. Głęboką analizą czasów, w którym przyszło mu żyć. Głęboko polecam! Może jeszcze jedno zdanie na koniec, które świetnie (w ocenie Wildsteina) opisuje elity tzw III RP – „ludzie bez właściwości bardzo chcący uzyskać jakąś konsystencję”.