Cień bolesnych wspomnień

Daję 10 gwiazdek, bo ta powieść, ta historia bohaterów została tutaj tak wspaniale opisana, że musiałam dać tyle i kropka. Każda książka tej autorki porusza mnie. W tej książce to już totalnie przepadłam. Pod koniec chusteczki musiałam mieć cały czas przy sobie. Tak realistycznie Adriana Rak tutaj opisywała tych ludzi, te wydarzenia, że miałam wrażenie iż sama jestem wśród tych bohaterów, w tej książce i na własne oczy widzę to co tam się dzieje! Temat wojny czy to pierwszej, czy to drugiej światowej, albo innej wojny - nigdy nie jest łatwym tematem. Pamiętajmy, że każdy z nas miał lub ma jeszcze kogoś, kto w jakiś sposób dotknięty był jakąś wojną. Ja dodatkowo mam swoje własne przeżycia, bo mój mąż był na dwóch zagranicznych misjach - czyli był na wojnach za granicą. Też po swojemu to przechodziłam, przepracowywałam i może dlatego łatwo weszłam w skórę głównej bohaterki Anny. Mało tego, ja też mam to imię ;) Bogu dziękuję, że mój mąż, kiedy wracał z misji nigdy się tak nie zachowywał jak Karl. Ale starałam wczuć się w zachowania i odczucia Anny - no niestety mocno wierzę, że jej łatwo nie było. Bo jak tu kochać mężczyznę, który z nieznanych jej powodów oddala się od niej i to w widoczny dla wszystkich sposób!??? Choć jak to autorka sama pisze - opisane historie są wymyślone przez nią, ale łączą się z pewnymi prawdziwymi wydarzeniami z okresu II wojny światowej. Choczewo, Lębork czy Słupsk jak wiemy były i są dalej na mapie Polski i są tutaj wydarzenia prawdziwe, a to dla mnie od razu pewien dodatkowy plusik jest, bo lubię takie mieszanki prawdy historycznej z połączeniem bujnej wyobraźni autora. Moim skromnym zdaniem Adriana Rak spisała się tutaj świetnie. Historie, bo są tutaj opisane nie tylko losy Anny i Karla - czyli bohaterów, których już wspomniałam, są tutaj opisane też losy rodziców Anny i jej wujka, Karla rodziny, rodziny Mendlów, czy innych mieszkańców Choczewa. Mamy okazję podejrzeć poniekąd jacy ludzie i jak żyli na krótko przed wybuchem tej okropnej wojny, a także jak radzili sobie w tych trudnych latach wojennych. Ciężko było mi się pogodzić z faktem, że niektórym bohaterom się powineła noga lub że nie przeżyli. Jednak takie są prawa wojny i nawet cieszę się, że autorka nie osłodziła tego faktu w żaden sposób, tylko uśmiercała pewne osoby. I choć okupiłam to morzem łez i ogromnym wzruszeniem, to powiem Wam, że warto, naprawdę warto sięgnąć po tę książkę!!!