ChłoPAKI - Tom 1: Jak na imię tej grze

8/10 – REWELACYJNA W świecie w którym superherosi są na porządku dziennym, ktoś musi mieć na nich oko i pilnować, by nie przekraczali pewnych granic. W tym właśnie celu powstał pięcioosobowy tajny oddział CIA, w którego skład wchodzą: Billy Rzeźnik, Cycuś Glancuś, Francuzik, Niewiasta oraz Tyci Hughie. „Chłopaki” nie cofną się przed niczym, by zachować równowagę i nie pozwolić „supkom”, by za bardzo się panoszyli. Lubię scenariusze Gartha Ennisa pomimo ich kontrowersyjnej i obrazoburczej formuły (a może właśnie dlatego je lubię?). Nie przeszkadza mi nawał przekleństw, liczne sceny często wyuzdanego, a nawet obscenicznego seksu oraz ogrom brutalnej przemocy. Co więcej dzięki tym elementom uważam komiksy Ennisa za bardziej prawdziwe i naturalne od ugrzecznionych historyjek superbohaterskich z głównego nurtu. Oczywiście zdaję sobie sprawę z zarzutów mówiących o tym, iż scenariusze Brytyjczyka zbyt często nastawione są na przesadne szokowanie czytelnika, ale moim zdaniem wszystko to robione jest z klasą, dystansem i przede wszystkim sporą ilością humoru. Facet nie owija w bawełnę, bawi się konwencją i co jakiś czas wbija szpilę mainstreamowym produkcjom spod znaku superhero. Zwróćcie chociażby uwagę na skład osobowy Siódemki, czyli najpotężniejszej grupy „supków” występujących w tym komiksie. Czy ci goście nie są swoistą parodią członków Ligi Sprawiedliwości? Takich smaczków można znaleźć w tym albumie znacznie więcej, a ich odkrywanie samo w sobie daje sporo radochy. Pomysł przewodni na fabułę przypomina nieco znakomitych „Strażników”, parafrazując zawarte tam pytanie: „Who watches the Watchmen?”. Czy jest ktoś, kto nadzoruje działania superherosów? Czy odpowiadają przed kimś za swoje czyny? Na tym jednak podobieństwa do genialnego dzieła Alana Moore’a się kończą, „Chłopaki” wchodzą bowiem na zupełnie inny poziom rozrywki. Jest to komiks bezkompromisowy i dosadny, ale jednocześnie bardzo trafnie piętnujący ludzkie słabości. No bo kim są owi superbohaterowie jak nie zwykłymi ludźmi z niezwykłymi możliwościami. W tym komiksie Ennis przedstawia ich jednak jako ułomnych gnojków (karierowiczów, ćpunów, dziwkarzy, zboczeńców, łapówkarzy – wymieniać można bez końca),których wcale nie interesuje los maluczkich, a posiadane ekstra zdolności służą jedynie do robienia karier, bzykania lasek i zarabiania kapusty. Coś jak celebryci lub politycy, tylko z super mocami. Tytułowe „Chłopaki” (dokładnie czterech gości i jedna laska) to tajny oddział CIA, którego zadaniem jest nadzorować „supków”, by ci nie przekraczali pewnych granic. Ów nadzór przybiera kształt małej cichej wojny, w której wszystkie chwyty są dozwolone. „Chłopaki” nie wahają się więc przed inwigilacją, knowaniem intryg, podkładaniem świń, a jak trzeba, to i efektownym kopaniem tyłków. O samych członkach grupy, po za tym że z jakichś powodów bardzo nie lubią „supków”, nie wiadomo zbyt wiele. W pierwszym tomie bliżej przedstawiony zostaje jedynie najnowszy nabytek drużyny Tyci Hughie, reszta ekipy, ich przeszłość oraz kierujące nimi motywacje jak na razie owiane są aurą tajemnicy. Aby dowiedzieć się o nich czegoś więcej, trzeba będzie więc sięgnąć po kolejne części serii. Koniecznie! Jeśli lubicie historie obrazkowe, ale nie przepadacie za odzianymi w kolorowe trykoty superherosami i chcielibyście zobaczyć jak dostają ostre bęcki, a przy okazji nie przeszkadza Wam przekraczanie szeroko określonych granic obyczajowych, to koniecznie sięgnijcie po „Chłopaków”. To komiks o twardzielach i dla twardzieli, bezkompromisowa rozpierducha podlana gęstym sosem z czarnego humoru i doprawiona mega kozackim klimatem, w dodatku przyzwoicie zilustrowana prostą, klasyczną kreską Daricka Robertsona. Zapowiada się hitowa seria, którą mam nadzieję z wielką przyjemnością będę śledził dalej. Polecam!