Chata pod starym świerkiem

Na ile możemy być pewni drugiego człowieka? Czy więzy rodzinne i wychowanie pod jednym dachem są wystarczające do nabrania pewności o lojalności bliskiej osoby? Dlaczego osoby zapewniające o gorącym uczuciu dopuszczają się zdrady? Na ile wypowiadane przez nich słowa i deklaracje można uznać za uczciwe? Co bardziej świadczy o szczerości intencji – słowa czy czyny? Jagoda, główna bohaterka powieści „Chata pod starym świerkiem” w swoim życiu kilkakrotnie rozczarowała się nieuczciwością zamysłów i nieszczerością uczuć osób jej najbliższych. Za każdym razem przeżyte rozgoryczenia były dla niej trudnym doświadczeniem życiowym, wiązały się z utratą wiary w drugiego człowieka. Jednak chyba najbardziej zabolały ją kłamstwa męża, którego uważała za kochającego, odpowiedzialnego partnera i przyjaciela. Prawdę o prowadzeniu przez niego podwójnego życia Jagoda poznała akurat wtedy, kiedy najbardziej wsparcia męża potrzebowała, kiedy miała nadzieję na spełnienie się jej wieloletnich marzeń o macierzyństwie. Najnowsza powieść Wioletty Piaseckiej nie jest opowieścią o ciepłych, radosnych Świętach Bożego Narodzenia, niczym z reklamy telewizyjnej. Autorka poruszyła w niej bowiem wiele bardzo trudnych tematów społecznych, od konfliktów rodzinnych, problemu bezdzietności, przemocy rodzinnej, alkoholizmu czy zdrady małżeńskiej. Jednak jej ogólny wydźwięk i zakończenie są bez wątpienia optymistyczne. Pięknie ukazana jest tutaj atmosfera samych wigilijnego wieczoru, pokazująca, że nie zastawiony przysmakami stół i góry prezentów pod choinką stanowią o ich wyjątkowości i niepowtarzalnej magii. To miłość w sercach uczestników tej wyjątkowej wieczerzy i radość z bycia razem z kochanymi osobami, tworzą aurę jej niepowtarzalności i jedynego w swoim rodzaju ciepła. Pani Wioletta na miejsce akcji najważniejszych wydarzeń w powieści wybrała niezwykle urokliwy zakątek, a mianowicie okolice Zalewu Wiślanego, malowniczo opisanego czytelnikom w zimowej scenerii. Ważna w fabule powieści jest również tytułowa chata, a właściwie rodzinny dom Jagody. Bohaterka dawno go nie odwiedzała, lecz teraz, w okresie dla niej bardzo trudnym, stał się on dla niej i małego skrzywdzonego chłopca, miejscem bezpiecznym i wymarzonym do spędzenia w nim ich pierwszych wspólnych Świąt Bożego Narodzenia. Jagoda i Malina to siostry, które od najmłodszych lat były ze sobą bardzo zżyte, łączyły je nie tylko więzy siostrzane, ale i przyjacielskie. Ich niepowtarzalna, bliska relacja rozpadła się, kiedy to jako młode dziewczyny pokochały tego samego mężczyznę, Fabiana. Mimo, że on darzył uczuciem Jagodę, to Malina została jego żoną. Użyła ona perfidnego podstępu, aby stanąć na ślubnym kobiercu z ukochanym siostry. Od tego wydarzenia, Jagoda zerwała kontakty zarówno z Maliną jak i Fabianem. Do chwili obecnej ma do nich bowiem ogromny żal, chociaż już nieco osłabiony przez upływ lat. Obecnie Jagoda jest lekarzem pediatrą w szpitalu w Skarżysku – Kamiennej, w tej miejscowości również od lat mieszka wraz z mężem Arturem w pięknym, dużym domu. Stanowią oni pozornie przykładne małżeństwo, do pełni szczęścia brakuje im potomstwa, którego tak bardzo pragnie Jagoda. Problemy z zajściem w ciążę są wynikiem bardzo trudnej decyzji podjętej przed wielu laty przez Jagodę i Artura. Decyzja ta jest obecnie cieniem przysłaniającym dobre, małżeńskie chwile. Malina, tak jak sobie wymarzyła i zaplanowała, jest żoną Fabiana i matką dwójki synów. Rodzina mieszka w domu rodzinnym teściów ciężko pracując prowadząc gospodarstwo rolne. Małżonkowie pozornie żyją zgodnie, ale wiele w ich związku jest niedomówień i nie wyjaśnionych spraw. Obecnie ich największym problemem są jednak kłopoty finansowe związane z przeinwestowaniem w modernizację gospodarstwa i wynikającymi z tego powodu trudnościami ze spłatą zaciągniętych kredytów. Na oddziale pediatrycznym szpitala, w którym pracuje Jagoda, pojawia się mały pacjent, Piotruś. Chłopiec jest w ciężkim stanie po okrutnym pobiciu go przez rodziców. To bardzo mądry i wrażliwy chłopiec, który od samego początku pobytu w szpitalu skradł Jagodzie serce. Kiedy chłopiec fizycznie dochodzi do siebie, Jagoda wpadła na pomysł zabrania go do swojego domu na święta. W tym samym czasie dowiaduje się, że jej kochający mąż od kilku lat prowadzi podwójne życie. Od lat ją okłamuje w sposób tak wyrafinowany, że Jagodzie trudno w to uwierzyć. Życie rodzinne Jagody rozpada się z dnia na dzień, a zaistniałe w jej życiu komplikacje mogą mieć wpływ na decyzję sądu umożliwiającą spędzenie przez Piotrusia świąt poza szpitalem, pod opieką Jagody. Czy zranionym przez najbliższych, Jagodzie i Piotrusiowi, uda się razem spędzić świąteczny czas? Czy Jagoda będzie potrafiła wybaczyć Arturowi jego wieloletnie kłamstwa i nielojalność? Jagoda, nie mając ochoty na spędzenie okresu Bożego Narodzenia w towarzystwie męża, postanawia wyjechać do rodzinnego domu, do Suchacza nad Zalewem Wiślanym. W miejscowości obok mieszka jej siostra z rodziną. Owocowym siostrom, bo tak były nazywane od dziecięcych lat Jagoda i Malina, udaje się spotkać i nawiązać nić nowej relacji. Czy uda się siostrom wymazać z pamięci sprawy sprzed lat, które je zwaśniły na długie lata? Czy gorące uczucie, które łączyło kiedyś Jagodę i Fabiana całkiem wygasło? Jak obecnie wygląda życie rodzinne i małżeńskie relacje Maliny i Fabiana? Pobyt Jagody w rodzinnym domu pozwala nabrać jej dystansu do problemów, które spadły na jej głowę w ostatnim czasie. Podejmuje ona tu wiele decyzji odnośnie swojej przyszłości, planuje w swoim życiu przeprowadzić niemal całkowitą rewolucję. Mimo trudnych chwil jest pozytywnie nastawiona do przyszłości, cieszy się zachodzącymi w jej życiu zmianami. Wiele jednak jeszcze przed nią problemów do rozwiązania, zastanowienia się nad sposobem zamknięcia za sobą przeszłości. Opowieści o problemach rodzinnych Jagody i Malwiny przeplatają się tworząc jedną, spójną historie o dorosłym życiu obu sióstr. O ich niespełnionych marzeniach, rozczarowaniach, nierozważnie dokonywanych wyborach. Losy obu kobiet, po latach rozłąki, splata ich rodzinny dom, chata nad Zalewem Wiślanym, przy której rośnie stary świerk. Powieść „Chata pod starym świerkiem” skradła moje serce i na pewno na długo pozostanie ze mną. Nie zapomnę na pewno Piotrusia, tak bardzo spragnionego miłości i spokoju, cudownego chłopczyka. Często wspominać będę Jagodę za jej rozwagę, życiową mądrość i odwagę w podejmowaniu decyzji całkowicie zmieniających jej dotychczasowy świat. Dlatego też niezmiernie ucieszyła mnie zapowiedź Wioletty Piaseckiej o planowanym napisaniu kontynuacji powieści. Z niecierpliwością będę czekała na możliwość poznania dalszych losów owocowych sióstr i najbliższych ich sercu osób. Książkę gorąco polecam, pokazuje ona, że aby z radością celebrować Święta Bożego Narodzenia, tak naprawdę wystarczą bliscy i życzliwi nam ludzie, ich serdeczność i miłość.