Co chwilę rodzi się dziewczynka. Jedni uznają to za dar boży, inni za boży dopust. Tak czy inaczej, narodziły się - jak dotąd - miliardy kobiet, ale to przecież zwykła statystyka. Jeśli narodziny kobiety potraktować metaforycznie, łatwo odkryjemy, że wydarzyły się one i nadal wydarzają po wielokroć, a to za sprawą żebra Adama – jak chce Biblia, a to za sprawą morskiej piany – jak chce grecka mitologia, a to za sprawą obciętych sierpem męskich genitaliów, które wpadły do morza – jak chce inna mitologia. Kobieta „metaforyczna” miała wiele początków, prawie zawsze tajemniczych, wyjątkowych lub dziwacznych. To zapewne pokazuje, że kobieta jest niezwykłym składnikiem tego świata. Jej narodziny nie mają końca. A niektórzy ponadto przypisują jej symboliczną nieśmiertelność. Podobnie rzecz ma się z kobiecością, która też rodzi się wiele, wiele razy – nawet jeśli spojrzymy na to z perspektywy indywidualnego losu. Niektórym z tych narodzin przypisuje się szczególne znaczenie. Zazwyczaj dotyczy to różnych zdarzeń pierwszych – pierwsza menstruacja, pierwszy pocałunek, pierwszy seks, pierwsza zdrada i inne rzeczy pierwsze (a jest ich niemało). Najczęściej to właśnie kobiety tak spostrzegają narodziny swojej kobiecości. Trudno jednak dopuścić myśl, że narodziny kobiecości nie dokonują się przy okazjach innych niż zdarzenia pierwsze. Zapewne uchodzi to jednak naszej uwadze. Powtarzają się też dość stereotypowe przekonania na temat związku między rodzeniem się kobiety (kobiecości) i obecnością, a szczególnie aktywnością mężczyzn. Tu argumentem koronnym jest fakt odnotowany w badaniach, że kobiety w otoczeniu samych kobiet prawie nigdy nie myślą i nie mówią o tożsamości płciowej. Im więcej jednak jest w pobliżu mężczyzn, tym częściej kobiety mówią o sobie, że są kobietami. Kobietę rodzi mężczyzna – powiada się przy takich okazjach. Z łatwością można by jednak dowieść (jestem pewny, że także eksperymentalnie),że kobietę rodzi dziecko, a nawet inna kobieta (i nie o matce tu mowa). Równie łatwo można by też dowieść, że kobietę rodzi pełna pachnideł perfumeria czy też salon z szykownym odzieniem. Mam wrażenie, że rola mężczyzn jako „stwórców” kobiecości jest mocno przeceniana. To zapewne nie jest tak, że mężczyźni nie mają wpływu na obudzenie kobiecości, ale z pewnością ani tylko oni, ani też tak bardzo, jak to głoszą ludowe i obiegowe poglądy. Kobiety potrafią same obudzić swoją kobiecość. Wreszcie, jest jeszcze jeden punkt widzenia, którego pomijać nie powinniśmy: to narodziny kobiety jako siły społecznej. Tradycja, od wspomnianej na początku Biblii zaczynając, traktuje kobiety jako dodatek do mężczyzny, ten zaś postrzega kobietę – jak to właśnie w Biblii można przeczytać – jako „odpowiednią dla siebie pomoc”, jako człowieka z drugiego szeregu, osobę słabą, niesamodzielną, wymagającą opieki i nadzoru. Wystarczy się rozejrzeć, aby zobaczyć, że tradycja ta jest żywa do dziś, ale można też zobaczyć, że coraz mniej za nią stoi. Kobiety częściej niż mężczyźni kształcą się, częściej podróżują, częściej emigrują, więcej czytają, lepiej znają języki (nie wspominając już o tym, że jest ich więcej niż mężczyzn). Kobiety coraz częściej odkrywają, że bez mężczyzn też może być przyjemnie. Z tego, co było ich słabością, potrafiły uczynić swoją siłę.
Klimat książki
Głęboka, eseistyczna refleksja nad konstruowaniem kobiecej tożsamości w opozycji do tradycyjnych mitów i ról społecznych.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- umiarkowane tempo
Tropy
- archetyp kobiety
- walka ze stereotypami
- metafora narodzin
Trudne tematy: seksualizacja
Szczegóły
- Data wydania
- 25 sierpnia 2011
- Liczba stron
- 122 str.
- Wydawnictwo
- Charaktery
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- czasopisma
- ISBN
- 1427695X
Inne książki autora
(181)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Charaktery 9 (176) / wrzesień 2011" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.