Cenobita

"Cenobita" to żywa opowieść o mnichu, który przeżył kilka zamachów na swoje życie, stanął oko w oko z diabłem, czynił cuda i zachował w tym wszystkim głęboki szacunek do swoich ludzkich przeciwników. Człowieku, który został niewątpliwie wybrany przez Boga po to, aby w mrokach wczesnego średniowiecza nieść Dobrą Nowinę. Prawodawcy, który zostawił światu duchową regułę, która nadaje rytm i sens życia niezliczonym zakonnikom już prawie 1500 lat. Ta fascynująca powieść mogłaby być powieścią fantasy, jednak ma nad takimi powieściami jedną przewagę - opisuje wydarzenia, które wieki temu zdarzyły się św. Benedyktowi z Nursji naprawdę! Człowiek powinien być przekonany, że Bóg z nieba patrzy nań zawsze i o każdej porze, a także, iż czyny jego w każdym miejscu rozgrywają się przed oczami Bożymi, aniołowie zaś w każdej chwili donoszą o nich Bogu (RegBen 7,13). W Italii nastały ciężkie czasy. Szalała wojna. Pod ciosami barbarzyńców padały kolejne italskie miasta. Boje toczyły się nieustająco w wielu miejscach, rosła ilość zabitych, rannych, pojmanych do niewoli. Szerzyła się przemoc, strach, niepewność jutra. Wiele rodzin straciło dach nad głową i ziemię – jedyną żywicielkę, poszerzając szeregi żebraków. Eutropiusz oddychał pełną piersią chłodnym, wieczornym powietrzem. Przekroczywszy most, wjechał w rozległą dolinę. Po obu jej stronach piętrzyły się wzgórza podobne kopcom kreta wyrosłym jeden przy drugim, z przodu niższe, z tyłu wyższe. Spoglądając na otaczającą naturę nie mógł powstrzymać się od wychwalania wielkości Stwórcy i piękna przezeń stworzonego.