Camino Polaco. Teologia - Sztuka - Historia - Teraźniejszość. Tom 7

Choć niekiedy próbuje się przeciwstawiać pielgrzymki do sanktuariów maryjnych, np. do Częstochowy, Fatimy czy Lourdes, drodze do Santiago, to widać wyraźnie, że istnieje silny rys pobożności maryjnej na Drodze św. Jakuba. Od samego początku kult św. Jakuba, syna Zebedeusza, związany był z czcią dla Maryi, która została powierzona św. Janowi, bratu św. Jakuba, i która pojawia się w tradycji jakubowej choćby w objawieniach w Saragossie, gdzie jako Virgen del Pilar miała pocieszać Jakuba Apostoła. Na Drodze do Santiago jest wiele świątyń i kaplic dedykowanych Matce Bożej, które wyrażają wiarę w Jej orędownictwo wobec pielgrzymów, o czym świadczą takie wezwania, jak Virgen del Camino czy Virgen Peregrina. Maryja jest też przedstawiana z atrybutami pielgrzymów, stając się ich patronką. Można jednak zaobserwować istotne różnice między formami kultu maryjnego w kolejnych krajach, przez które przebiega Droga Jakubowa, zarówno w modlitwach, pieśniach, nabożeństwach, tekstach liturgicznych, jak i ikonograficznych przedstawieniach Maryi. Warto zauważyć też rolę pośrednich sanktuariów maryjnych, które przyjmowały dawniej pielgrzymów, a i dziś droga jest tak prowadzona, aby przechodziła przez ważne miejsca kultu maryjnego. Należy podkreślić, że tylko w Polsce Droga św. Jakuba prowadzi przez ponad 110 sanktuariów maryjnych. Czy mają one znaczenie dla kultu św. Jakuba? (fragment ze Wstępu)