Całkiem zwyczajny kraj. Historia Polski bez martyrologii

Bańka narodowej dumy i przeświadczenia o nadzwyczajności Polaków i Polski na pewno w niejednej głowie pękła. A może i nie, co tam obcy wie o nas, narusza godność, poczucie wartości, burzy święte i najsłuszniejsze, bo nasze przekonania o samych sobie. Można się zgadzać albo nie, ale książka jest świetna. Uderzyło mnie to, czego nie zauważałam w odniesieniu do ofiar I wojny światowej i zamachu majowego - faktycznie, nie mają pomników, niezręcznie cicho nad tymi trumnami. Kolejne powstania i Matki-Polki.... Świętowanie klęsk. Straszne z nas smutasy. Udział dzieci w powstaniu warszawskim nie jest przecież niczym złym, chociaż potępiamy wciąganie dzieci w konflikty wojenne, wszak "nasze powstanie to co innego". Wiele razy słyszałam ten pseudo-argument w dyskusjach o naszej historii w ogóle. Raził mnie tylko komunizm odmieniany przez wszystkie przypadki. Czyżbyśmy prześcignęli ZSRR?