budzik z opóźnionym zapłonem

Pięćdziesiąt siedem wierszy to potężny materiał poetycki – to niemal tsunami słów i wersów, metafor i symboli… A przecież przeczytałem tę książkę jednym tchem – i odkładając wiersze na stolik zadumałem się: to już koniec? Więcej wierszy nie ma? Myślę, że i Państwo przeczytali te pięćdziesiąt siedem wierszy jednym tchem – i jest to najlepszy z dowodów na wielkość i wyjątkowość tej poezji. Zadałem sobie więc pytanie, w czym siła tych pięćdziesięciu siedmiu wierszy i myślę, że zgodzą się Państwo ze mną, że wyjątkowość tego materiału wynika ze znakomitego współgrania treści z formą i to w kilku przenikających się wymiarach. Wiersze Tadeusza Zawadowskiego są poezja nader poważną i nawet po przeczytaniu wszystkich wierszy na raz poszczególne tematy, poszczególne obrazy, poszczególne odniesienia pozostają w pamięci i czas ich nie zaciera, a nawet odwrotnie – czas je wyostrza. Michał Bukowski