Brzezina i inne opowiadania

„Wielki to grzech nie umieć spostrzec własnego szczęścia”. Tym razem wysłuchałam zbioru opowiadań Jarosława Iwaszkiewicza w bardzo dobrym wykonaniu Romana Felczyńskiego. Dużym sentymentem darzę Panny z Wilka napisane przez autora w 1933 roku. Pamiętam jak czytałam to opowiadanie jako nastolatka i jaki pozostawiło we mnie smutek oraz uczucie melancholii. Jest to opowiadanie o powrocie do przeszłości, konfrontacji wspomnień z teraźniejszością, o snuciu rozmyślań nad przemijaniem. Akcja jak to często u Iwaszkiewicza jest powolna, ma mało zdarzeń ale za to jest głęboko przemyślana, pokazuje jak przeszłość wpływa na naszą teraźniejszość. W mojej ocenie jest to wątek ponadczasowy. Pozostałe opowiadania, Brzezina i Matka Joanna od Aniołów są dla mnie równie ważne, choć z innym przesłaniem, ale tak samo ponadczasowym. Lubię wracać co kilka lat do dzieł Jarosława Iwaszkiewicza.