Brooklyn

Mając 18 lat wyjechałam do pracy za granicę jako au-pair. Pamiętam swój strach i przerażenie, który paraliżował mnie od stóp do głów. Mimo dobrej znajomości języka, tam na miejscu uczyłam się go praktycznie od nowa, praca z dziećmi tego ode mnie wymagała. Jedyny kontakt z rodziną, z językiem polskim miałam raz na tydzień podczas kilkuminutowej rozmowy telefonicznej. To była prawdziwa szkoła życia dla mnie i raczej nie chciałabym czegoś takiego przeżyć ponownie. W książce pana Toibina, też mamy młodą dziewczynę, która trafia za granicę do pracy, gdzie doświadcza przerażającej wprost samotności. Mimo, że udaje jej się z czasem zaaklimatyzować, nie wszystko jest takie jak powinno być. Jej relacje rodzinne też pozostawiają wiele do życzenia. Bohaterka tak naprawdę czy w domu rodzinnym, czy w obcym kraju jest pozostawiona sama sobie, nie może z nikim tak po prostu, po ludzku pogadać o swoich rozterkach. Dokonuje wyboru wbrew sobie i to jest w tym wszystkim najtragiczniejsze. Bo kiedy człowiek jest młody i ma całe życie przed sobą, nie ma zobowiązań i tak naprawdę może zdobyć cały świat dobrze jest, żeby na jego drodze pojawił się ktoś, kto doradzi, czy pokaże różne warianty wyboru, czego tutaj nie mamy. Młoda dziewczyna całkowicie pozbawiona wsparcia tego duchowego, zatraca się w otaczającej ją rzeczywistości i popełnia życiowy błąd(?). Serdecznie polecam. Dla mnie to był taki trochę powrót do przeszłości, niekoniecznie przyjemny, ale oczyszczający.