Bractwo winnego grona

Gdy zauważyłam tę interesującą książkę w dodatku z takim napisem seria Kultowa od razu postanowiłam ją nabyć. Chociaż rozsądek mi mówił, że właśnie w ten sposób człowiek zostaje właścicielem niepotrzebnych i niechcianych książek zostałam właścicielką tomiku i nie żałuję. Tak jak zaznaczono w opisie książka jest opowieścią Henry'ego o swoim ojcu i w ogóle o rodzinie, którą przez dłuższy czas uważał za toksyczną z winy despotyzmu i pijaństwa ojca oraz patologicznej zazdrości matki - dewociarskiej katoliczki. Z tych powodów wcale i w ogóle nie miał ochoty na kontakt, ale przyjechał do rodzinnego miasteczka, gdyż podstarzali rodzice postanowili się rozstać. Okazuje się, że czas wiele zmienił. Henry, który sam jest teraz 50 latkiem i od dawna ojcem, stara się teraz lepiej zrozumieć swojego ojca i jego postępowanie. Wie, że może wynika to ze sposobu jaki staruszek kiedyś był wychowywany i warunków w jakich żył. Zresztą czy można mieć uwagi do ojca gdy się nie wie czy dobrze wychowuje się własnych synów? Ta opowieść robi wrażenie, chociaż wydaje się taka pozornie prosta a może właśnie dlatego... Najtrudniej chyba wypowiedzieć się z sensem poruszając tematy bliskie sercu: rodzina, miłość, przyjaźń, sens życia. Wydaje mi się, że autor osiągnął sukces. Zostawił mnie z wrażeniem że przyszło mu to bez wysiłku, bo utwór napisany jest z humorem i lekko. Nie wiem ile w tym wszystkim własnych doświadczeń, ale wydaje się, że dużo. Ciekawie napisane. Polecam. Sama szukam innych dzieł pisarza, bo uważam że warto poznać jego dorobek będący jednym z ciekawszych w literaturze amerykańskiej.