Bracia zmartwychwstańcy

Czytając Kraszewskiego, można by wyrysować pewną sinusoidę. Bo są momenty zachwytu, kiedy fabuła wciąga, kiedy pochłania się kolejne strony opowieści, nie zważając na upływający czas. A potem następuje załamanie, człowieka męczą dłużyzny, powtórzenia, ma już dosyć tego podniosłego tonu... Osobiście po przeczytaniu "Braci zmartwychwstańców" będę chciała trochę na dłużej odpocząć od tego autora... Fabuła tej książki oscyluje wokół dwóch głównych tematów. Z jednej strony - to sprawa tytułowych braci, którzy po rozboju na kupcu popadli, delikatnie mówiąc, w królewską niełaskę i mieli za to zapłacić życiem. Ostatecznie - pod wpływem litości żony króla - ich śmierć zostanie tylko upozorowana, a oni sami - ukryci w tajemnicy przez Chrobrym. Z drugiej - będzie to opowieść o intrygach na dworze Bolesława Chrobrego. O jego staraniach o uzyskanie królewskiej korony, przyobiecanej na zjeździe gnieźnieńskim. O zatargach pomiędzy jego synami - Mieszkiem i Bezprymem. O zdradzieckim księdzu, który będzie jątrzył, próbując pomóc niemieckiemu cesarzowi w objęciu władzy nad włościami Chrobrego. Wreszcie o ambitnej dworce, Odzie, która za wszelką cenę będzie chciała zająć miejsce królowej. Historia naprawdę ciekawa, ale może niekoniecznie w tym wykonaniu... Do tego mnogość literówek i błędów drukarskich w tym - bądź co bądź - pięknym wydaniu, woła o pomstę do nieba i skutecznie psuje przyjemność lektury...