Bracia Tatary

"Kiedyś tam żył w okolicach Skalbmierza szlachcic Bombiński, który z trzech żon miał trzech synów: z pierwszej — Anastazego, z drugiej — Mateusza, a z trzeciej — Kacpra. Anastazy najprzód dzierżawił wieś Kurdwanówek, później ją kupił na własność. Mateusz czuł powołanie do stanu duchownego, wstąpił do seminarium i z czasem dobił się kanonika w diecezji sandomierskiej, gdzieś pod Staszowem. Kacper był jeszcze mały, gdy ojciec umarł; matka zabrała go i pojechała do Warszawy, do jakichś krewnych. O tym Kacprze ze dwadzieścia lat nikt nic nie wiedział; dopiero potem rozniosła się wieść około Skalbmierza, że Kacper Bombiński "bardzo dobrze stoi" w Warszawie, że został jakimś dygnitarzem. Ksiądz Mateusz miał podobno o tym dokładniejsze wiadomości. Wszyscy Bombińscy, choć z różnych żon, mieli jeden typ: Byli przysadkowaci, grubi jak pniaki, blondyni z niskimi czołami, z oczyma na wierzchu i odstającymi uszami, z nosami jak gałki i wydatnymi kośćmi policzkowymi."